tag:blogger.com,1999:blog-300013012012-01-13T02:05:36.009+02:00Φτου ξελευτερίαNeropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.comBlogger721100tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-22743841615007763902011-11-28T21:29:00.003+02:002011-11-28T21:40:00.920+02:00Τελείωσε σχεδόν το 2011 και δεν έγω γράψει τίποτα. <div><br /></div><div>Ίσως επειδή τα έχω ήδη γραμμένα, όχι απαραίτητα στο μπλογκ. </div><div><br /></div><div>Ίσως επειδή περίμενα ένα χρόνο και βάλε για να γράψω την προηγούμενη πρόταση. </div><div><br /></div><div>Ίσως επείδη δεν έγινε και τίποτα φέτος (για κρίση που δεν ξέραμε πότε και πώς θα τελειώσει λέγαμε πέρυσι όλη τη χρονιά, τα ίδια λέμε και φέτος, απλά με ένα λίγο πιο δραματικό twist εκεί κατά τον οκτώβρη).</div><div><br /></div><div>Το επόμενο ποστ, δεν ξέρω αν θα είναι μέσα στο '11, ξέρω ότι θα είναι χαϊκού. Μάλλον.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-2274384161500776390?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-33519288446563892502010-06-26T14:35:00.003+03:002010-06-26T15:18:54.974+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/TCXwINCNmyI/AAAAAAAAAaI/SX8H95mUC8A/s1600/revolution.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/TCXwINCNmyI/AAAAAAAAAaI/SX8H95mUC8A/s320/revolution.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5487055744749378338" /></a><br /><div><br /></div>Τίμιε μεγαλοεπιχειρηματία.<div><br /><div>Αγωνιστή δισεκατομμυριούχε επαγγελματία αθλητή.</div><div><br /></div><div>Αχρείαστε μάνατζερ αθλητών.</div><div><br /></div><div>Ανεγκέφαλε οπαδέ.</div></div><div><br /></div><div>ΞΕΣΗΚΩΣΟΥ!</div><div><br /></div><div>Επαγγελματία αθλητή, μεγαλοεπιχειρηματία, μάνατζερ άσε τις βίλες σου, τη Μύκονο, τα πολυτελη αυτοκίνητά σου και βγες στο δρόμο!</div><div>Κι εσύ κακομοίρη οπαδέ που δεν έχεις στον ήλιο μοίρα, παράτα τη δουλειά σου, αν έχεις, ξέχνα τα χρέη σου, που σίγουρα έχεις και βγες κι εσύ στο δρόμο!</div><div><br /></div><div>Πες ΟΧΙ στον νέο φορολογικό νόμο που τσεκουρώνει τα μεγάλα συμβόλαια.</div><div>Πες ΟΧΙ στην εξόντωση του αθλητισμού στην πιο αγνή του μορφή, την επαγγελματική.</div><div>Πες ΟΧΙ στην εξαθλίωση.</div><div>Πες ΟΧΙ στην ισονομία.</div><div><br /></div><div>ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:</div><div>- Κατάργηση κάθε σχεδίου φρολόγισης των μεγάλων συμβολαίων και των ΠΑΕ και ΚΑΕ γενικότερα.</div><div>- Κατάργηση των ήδη υπαρχόντων χρεών κάθε ανώνυμης εταιρίας αθλητισμού.</div><div>- Φοροαπαλλαγή για κάθε εκατομμύριο ευρώ που βάζουν οι επιχειρηματίες στις ομάδες μας.</div><div>- Συνεισφορά της Πολιτείας σε ποσοστό 50% για να πραγματοποιούνται μεγάλες μεταγραφές.</div><div>- Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών ομάδων, ώστε να μπορούν να ανταγωνίζονται κλαμπ από χώρες εφάμιλλες σε πληθυσμό και οικονομική δύναμη, όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Γερμανία, η Γαλλία και η Αγγλία.</div><div><br /></div><div>- Ως οπαδοί απαιτούμε να αναλάβουμε εμείς κάθε οικονομική επιβάρυνση προκειμένου οι αθλητές μας να σκέφτονται απερίσκεπτα πώς να κλωτσάνε ή να πετάνε τη μπάλα και να μην ασχολούνται με ανούσια θέματα όπως οι φόροι. Παραπάνω περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αρκεί να μην φορολογηθούν οι εκατομμυριούχοι παράγοντες και αθλητές που μας γεμίζουν με περηφάνεια για να ξεχνάμε την κατάντια μας.</div><div><br /></div><div>ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ:</div><div>Πορεία από την Εκάλη και το Κεφαλάρι στο Υπουργείο Οικονομικών. Η πορεία θα γίνει με τη μορφή κονβόι τζιπ. Θα υπάρξει φυσικά διευκόλυνση από την τροχαία.</div><div><br /></div><div>ΝΑ ΜΗ ΛΕΙΨΕΙ ΚΑΝΕΙΣ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-3351928844656389250?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-38706798387509559162010-06-14T01:07:00.007+03:002010-06-17T13:50:25.980+03:00<div>Μέσω του <a href="http://aeisixtir.blogspot.com/">zaphod</a> είδα <a href="http://derveniotis.wordpress.com/2010/06/04/%CF%80%CE%AC%CF%83%CF%87%CE%BF-%CE%84%CE%BC-%CF%83%CE%B5-%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%82-%CF%83%CE%BF%CF%85/">αυτό</a> και μετά <a href="http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/304/%CE%BF-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%B1-%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CF%81%CE%B5%CE%B2%CE%B5%CE%BD%CE%AC">αυτό</a>. Δεν έχω καλή εικόνα πόσο έχει τραβήξει αυτή η συζήτηση για το ποιος φταίει για την κρίση της ελληνικής οικονομίας. Όσα λέει ο spi_der βασίζονται στην κοινή λογική, που όμως πολλοί και για πολύ καιρό δε μπορούσαν να δουν γιατί ήταν καλά κρυμμένοι πίσω από το δάχτυλό τους. Η απλοϊκή λογική του Μανδραβέλη συμβάλλει μόνο στο να νιώσει ο απλός κόσμος υπεύθυνος ή έστω συνυπεύθυνος και άρα να αποδεχτεί ότι πρέπει κι αυτός να πληρώσει για τα σπασμένα. Το θέμα είναι ότι ότι δεν πληρώνει ΚΑΙ αυτός αλλά ΜΟΝΟ αυτός. Στην πυραμίδα της εξουσίας όπου κι αν ακουμπήσει κανείς λερώνεται. Περιέργως πώς, κανείς ποτέ δε βρέθηκε στη φυλακή. Δε μπορώ να πω, γίνονται τώρα εξεταστικές επί εξεταστικών, ξεσπάνε σκάνδαλα, ακόμα πάντως όλοι κυκλοφορούν ελεύθεροι.<div>Είναι επίσης ιδιαίτερα αξιοσημείωτο πως όποιο σκάνδαλο φανερώθηκε δεν ήταν αποτέλεσμα καμιάς έρευνας και κανενός ελεγκτικού μηχανισμού, αλλά αποκαλύφθηκε από κάποιο μέσο μαζικής ενημέρωσης, Αυτό από μόνο του είναι μια εντελώς ελεγχόμενη διαδικασία. Το καλό είναι πώς επειδή όλοι έχουν φάει, αρχίζοντας μια έρευνα για κάποιον, όλο και κάμποσους ακόμα θα πάρει η μπάλα.</div><div>Θα περίμενε πάντως κανείς, πώς θα ήταν σχετικά εύκολο να πείσεις κάποιον που κατηγορείται ότι έχει φάει λεφτά να το παραδεχτεί. Πχ κάποιος πρώην υπουργός που έχει περιουσία 10 και παίρνει μισθό 5 επί 20 χρόνια, δε μπορεί να βρίσκεται μετά από αυτά τα 20 χρόνια με ακίνητα αξίας 3000. Δε βγαίνουν τα νούμερα ρε παιδί μου, πώς να το κάνουμε. Μόνο η θετική απάντηση στην ερώτηση "κέρδισες μέσα σ'αυτά τα 20 χρόνια το λόττο (με την κυριολεκτική έννοια);" θα μπορούσε να τον αθωώσει. Έχει σημασία η διευκρίνιση ότι μιλάμε όντως για λόττο ή έστω κάποιο λαχείο, γιατί απ'ότι φαίνεται από πάντα θεωρούνταν η ανάλυψη κάποιας υψηλής θέσης στο δημόσιο ως "μου έπεσε το λαχείο". Η δε κυβερνητική θέση ισοδυναμούσε με 4πλο τζακ-ποτ.</div><div>Είναι να απορεί κανείς αν τελικά υπήρξε ποτέ κάποιος που να έχει στόχο την κοινή πρόοδο όταν αποφάσιζε να βάλει για βουλευτής. Κοινή = της ευρύτερης κοινωνίας, όχι του ιδίου και της οικογένειάς του.</div><div>Από την άλλη, κανείς βάζοντας για βουλευτής δε βγήκε βουλευτής μόνος του. Κάποιοι τον έβγαλαν. Και κανείς δε μπορεί να αρνηθεί ότι έκανε μπαμ από 100 χιλίόμετρα ότι κάποιοι είχαν ήδη κλέψει όταν ξαναζητούσαν την ψήφο του λαού. Και την ξαναέπαιρναν. Δεν έχει ή μάλλον δεν είχε μέχρι τώρα τόσο σημασία για τον κάθε πολίτη αν ο πολιτικός είχε κλέψει, αρκεί να είχε βοηθήσει και τον συγκεκριμένο πολίτη σε μια στιγμή ανάγκης.</div><div>Εδώ όμως υπάρχει ένα ελαφρυντικό. Ο μέσος ψηφοφόρος, που δεν είναι και το εξυπνότερο ζώο του κόσμου, έχει βρεθεί σε ένα αδιέξοδο. Καλείται να επιλέξει μεταξύ των ίδιων επιλογών κάθε 4 χρόνια. Ακριβώς των ίδιων. Δε νομίζω ότι είναι λιγότερο ένοχος ο πολιτικός που δεν έχει κλέψει αλλά που δεν βγήκε να κράξει τον συνάδελφο, σύντροφο, συναγωνιστή πολιτικό που έχει κλέψει. Οι πολιτικοί αρχηγοί, θυμωμένοι και έχοντας φυσικά πέσει από τα σύννεφα που πίσω από την πλάτη τους όλοι οι άλλοι έκλεβαν κι αυτοί δεν είχαν καταλάβει τίποτα, διαγράφουν τους εγκληματίες, όχι γιατί έκαναν κακό στη χώρα, αλλά γιατί έκαναν κακό στο ιματζ του κόμματος. Αν δεχτούμε πάντως ότι ειλικρινώς παραδέχονται κάποιοι ότι δεν είχαν καταλάβει ότι οι γύρω τους, πάνω τους, κάτω τους, έκλεβαν, τότε, μπορεί να είναι τίμιοι, αλλά πρέπει να απαλλαχτούν από τα καθήκοντά τους λόγω βλακείας.</div><div>Ο κόσμος λοιπόν βρέθηκε στο αδιέξοδο να πρέπει να ψηφίσει τους ίδιους. Νομίζω ότι είναι υπερβολικά φιλόδοξο και ουτοπικό να περιμένουμε ότι ένα τόσο μεγάλο κομμάτι των πολιτών ώστε να κάνει διαφορά θα μπορούσε ξαφνικά να αντιδράσει στο σύστημα, να αναγνωρίσει ότι δεν υπάρχουν μόνο δύο επιλογές και να ρίξει στο γκρεμό αυτούς που έφεραν τη χώρα στο γκρεμό. Δε μπορεί ένας λαός που κοιμάται βολεμένος επί δεκαετίες να ξυπνήσει ξαφνικά. Μιλάω για την πλειοψηφία πάντα, μιας και στη δημοκρατία μας αυτή αποφασίζει.</div><div>Κάτι δεν πήγαινε καλά στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια. Το έβλεπε ο καθένας. Αλλά γιατί να προβληματιστεί όταν πέρναγε καλά;</div><div>Είμαι πολύ περίεργος όταν σε 19 και μία που θα είμαι στην Αθήνα, να δω τις διαφορές στην καθημερινότητα. Να δω πχ ότι έχουν πέσει οι τιμές στους καφέδες και τις μπύρες, αφού μειώθηκε και το εισόδημα του κόσμου.</div><div><br /></div><div>ΥΓ: Το μπλογκ αυτό φυτοζωεί εδώ και μήνες. Τώρα τελευταία είχε και εικόνα διάλυσης με το παρακάτω φόντο να μη φορτώνει (γι αυτό κι εγώ πολύ έξυπνα το κάνω ποστ εδώ για να βρίσκεται...). Έτσι άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς.</div></div><div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/TBVpWUe3pwI/AAAAAAAAAY4/GtndQZOoHtQ/s1600/npt4.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/TBVpWUe3pwI/AAAAAAAAAY4/GtndQZOoHtQ/s320/npt4.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5482403953569670914" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-3870679838750955916?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-5120535466041665922010-03-14T01:53:00.003+02:002010-03-14T02:20:20.409+02:00Σοκ επικρατεί σε όλο τον κόσμο, πώς αυτή η χώρα με τη βαριά βιομηχανία, την προνοητικότητα σε όλα τα επίπεδα, την πειθαρχεία, τους πανέξυπνους πολίτες, πάει κατά διαόλου. Ναι για τη δική μας χώρα λέω.<div>Πάρθηκαν πολλά μέτρα και θα δούμε τί θα γίνει.</div><div>Επειδή όμως, ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται και πρέπει να φυλάς και τα νώτα σου, το τελευταίο πράγμα που θα χρειαζόταν για την ελληνική οικονομία, θα ήταν να διοργανώσει την <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_0">Euro</span>βύζιον του '11. Στη φάση που είναι τώρα η οικονομία, αυτό μπορεί να ήταν και το τελευταίο σπρώξιμο προς το γκρεμό. Καλά, όχι ότι οι πιθανότητες για κάτι τέτοιο ήταν ποτέ μεγάλες. Αλλά έστω και μία στο δισεκατομμύριο ίσως υπήρχε. Για να εξαληφθεί ακόμα και αυτή η απειροελάχιστη πιθανότητα, με εντελώς διαφανείς διαδικασίες, βγήκε αυτό το τραγούδι ή καλύτερα έπος του Αλκαίου. Για να κοιμόμαστε όλοι ήσυχοι.</div><div><span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">Go</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_2">Alkaie</span>! <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">Go</span> <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">home</span> αμέσως μετά τον ημιτελικό!</div><div>Έκανε και η ΕΡΤ κάτι καλό. Σοβαρά τώρα.</div><div><br /></div><div>ΥΓ: Αυτό έπρεπε να βγάλει η Σουηδία. Έχει και θρησκευτικό περιεχόμενο. Πάνω απ'όλα.</div><div><object width="416" height="258"><param name="movie" value="http://svt.se/embededflash/1866927/play.swf"><param name="wmode" value="transparent"><param name="allowfullscreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="sameDomain"><embed src="http://svt.se/embededflash/1866927/play.swf" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="sameDomain" width="416" height="258"></embed></object></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-512053546604166592?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-70113358575928876512010-02-02T19:51:00.004+02:002010-02-02T20:21:05.819+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/S2hs_G388FI/AAAAAAAAAYw/QQJ2EL-A8sc/s1600-h/meditating.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 248px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/S2hs_G388FI/AAAAAAAAAYw/QQJ2EL-A8sc/s320/meditating.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5433712781855354962" border="0" /></a><br /> Αφού πέρασα τόσους μήνες μέσα σε μια σπηλιά πάνω σε ένα βουνό, σαν άλλος Βούδας, μπορώ να πω με ταπεινότητα και πλήρη αυτογνωσία ότι έφτασα στη φώτιση και την απόλυτη αλήθεια. <p style="margin-bottom: 0in;" align="justify">Μία από τις μεγάλες αλήθειες, μέρος της απόλυτης, που μου αποκαλύφθηκαν ήταν η μεγαλοψυχία των αγροτών. Μπορεί να ήμουν απόκομμένος από τον πολιτισμό αλλά κάποιο πουλάκι πέρασε από τη σπηλιά και μου είπε ότι οι αγρότες άνοιξαν τα μπλόκα τους για να περάσουν οι φίλαθλοι του Θρύλου (και τι κατάλαβαν κι αυτοί...) που πήγαιναν στην Καβάλα, κάτι βδομάδες πριν. Συγκινήθηκα που η τιμημένη αγροτιά κατάλαβε ότι αυτά τα καλά παιδιά έκαναν τόσο κόπο και δρόμο για να δουν την αγαπημένη τους ομάδα να παραπαίει. Θα ήταν κρίμα να τους πουν να γυρίσουν πίσω. Είναι και τέτοιος ο χαρακτήρας των παιδιών αυτών που θα κατέβαζαν το κεφάλι απογοητευμένοι και θα γύριζαν πίσω στην Αθήνα καταστεναχωρημένοι. Ούτε που θα τους πέρναγε από το μυαλό ότι μιας και ήταν τόσες χιλιάδες θα μπορούσαν άνετα να σπάσουν, να κάψουν ότι έμοιαζε με τρακτέρ σε ακτίνα χιλιομέτρων και να δείρουν κι όσους τους έφερναν αντίρρηση. Ντάξει, έχουν προπονηθεί κάμποσες φορές με τα ΜΑΤ και με αντίστοιχα παιδιά από άλλες ομάδες, αλλά αυτό δε σημαίνει κιόλας ότι τους αρέσει να δέρνουν. Γι’ αυτό και στη διαφήμιση του συνδρομητικού ρωτάνε πρώτα ”Μπόχουμ δέρνουμε?”, σαν να θέλουν να πουν ”μα είναι ανάγκη να δείρουμε αυτόν εδώ τον οπαδό της Μπόχουμ, πρέπει? Μήπως να το συζητούσαμε πολιτισμένα πρώτα?”. Ετσί και οι αγρότες, δεν ήθελαν να τους φέρουν σ’αυτή τη δύσκολη θέση, να πρέπει να τους δείρουν, ενώ είχαν κάνει και τόσο ταξίδι.</p><p style="margin-bottom: 0in;" align="justify">Το σημαντικότερο όμως δείγμα της μεγαλοψυχίας των αγροτών, είναι και η προσπάθειά τους να βοηθήσουν τη χώρα. Επειδή ως γνωστόν είναι εναλλακτικοί ως τύποι και δεν υιοθετούν συμβατικά μέτρα επίσλυσης των προβλημάτων, αποφάσισαν να εφαρμόσουν την ομοιοπαθητική στο χώρο της οικονομίας. Δεν έχει λεφτά η χώρα και κοντεύει να χρεοκοπήσει? Θα της ζητήσουμε παραπάνω λεφτά. Το επόμενο Νόμπελ οικονομίας είναι ρεζερβέ. Στο κάτω κάτω δε μπορεί όλος ο κόσμος να ζει μέσα στη χλιδή (δεν το τρώμε το παραμύθι της γενιάς των 700 ευρώ λέμε) και οι αγρότες να είναι οι μόνοι που δουλεύουν κάθε μέρα, όλο το χρόνο, 24 ώρες το 24ωρο και να ζητιανεύουν για κάτι ψωροεπιδοτήσεις ψωροεκατομμυρίων ευρώ. Έχει και η αξιοπρέπεια τα όριά της.</p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="justify">Μια άλλη, πιο μεγάλη αλήθεια, που μου αποκαλύφθηκε, είναι το ελληνικό όνειρο. Δε θέλει και πολύ φιλοσοφία δηλαδή για να καταλάβει κανείς ποιο είναι αυτό το όνειρο. Όλοι ξέρουμε το αμερικάνικο όνειρο, μιας και στην πραγματικότητα όλοι ζούμε στην Αμερική όπως λένε και οι <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">Ramstein.</span> Εδώ στη Σουηδία υπάρχει το ντόπιο όνειρο που συνοψίζεται στη φράση ”villa, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">volvo</span>, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_6">vovve</span>”, που σημαίνει ”μονοκατοικία, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">volvo</span>, σκύλος”. Δε θα μπορούσε κι εμείς που, ας το παραδεχτούμε, είμαστε κάπως καλύτεροι και ανώτεροι από όλους τους υπόλοιπους, να μην έχουμε το δικό μας όνειρο. Και φυσικά δε θα μπορούσε το δικό μας όνειρο να είναι το ίδιο πεζό με το σουηδικό ή το ίδιο ρηχό (λεφτά και πάλι λεφτά) με το αμερικάνικο. Το δικό μας όνειρο έχει, εννοείται, λεφτά αλλά έχει και γκλάμουρ, λάμψη και δόξα. Είναι δύσκολο να συνοψιστεί σε λίγες λέξεις αλλά αν έπρεπε κάποιος να το προσπαθήσει, θα κατέληγε σε κάτι σαν κι αυτό: <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">Cayenne</span>, καρριέρα στο τραγούδι/τηλεόραση, Μύκονος το καλοκαίρι και Αράχωβα το χειμώνα. Κάτι τέτοιο. Είπαμε ότι το ελληνικό όνειρο περιλαμβάνει και λεφτά. Το ιδιαίτερο όμως με τα λεφτά του ελληνικού ονείρου είναι ότι δε χρειάζεται να είναι απαραίτητα δικά μας. Τι διάολο, κάθε μέρα παίρνουν οι τράπεζες τηλέφωνα και προσφέρουν δάνεια και κάρτες. Απλά λες ναι και αμέσως αμέσως έχεις μετρητά ή πλαστικό χρήμα να πάρεις την τελευταία λέξη της μόδας. Το καλό είναι ότι όταν έρθει η ώρα να τα ξεπληρώσεις, μπορείς να πάρεις άλλο δάνειο. Γιατί να μην το συνεχίσεις αυτό για πάντα? Δεν υπάρχει πειστική απάντηση σ’αυτό το ερώτημα. Άρα αγόραζε αβέρτα. Δε μπορεί όλοι στη γειτονιά να έχουν Πόρσε κι εσύ να κυκλοφορείς με καμια ψωρομερσεντές. Μια πρόχειρη έρευνα αγοράς θα αποδείκνυε ότι η Πόρσε ξεπέρασε τη Χιουντάι σε πωλήσεις και πλησιάζει επικίνδυνα την Τογιότα.</p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="justify">Με άλλα λόγια, ο κόσμος ζει το όνειρό του ήδη στην Ελλάδα. Δεκάδες χιλιάδες ταλαντούχοι νέοι και νέες κάνουν ουρές στα σχεδόν δεκάδες χιλιάδες τάλεντ σόους (άρα στατιστικά κάποια στιγμή θα το κερδίσουν το συμβόλαιο). Μετά τις αποκαλύψεις για τους μισθούς στην ΕΡΤ, το δημόσιο περνάει δεύτερη νεότητα. Εκεί που όλοι το σνόμπαραν και ήθελαν να γίνουν καρριερίστες σε πολυεθνικές, είδαν ότι είναι καλύτερο να πέρνεις πολλά και να κάθεσαι παρά λίγα και να τρέχεις από το πρωί μέχρι το βράδυ+σαβατοκύριακα+αργίες. Καλύτερα πλούσιος και υγιής παρά φτωχός και άρρωστος που λέει κι ένα σοφό ρητό.</p> <p style="margin-bottom: 0in;" align="justify">ΥΓ: Επειδή καμιά φορά μετράει μόνο η σκέψη και όχι η πράξη, έχει τύχει να σκεφτώ να κάνω ποστ αλλά να μην το κάνω για πολλούς και διάφορους λόγους. Χάρις το ιντερνέτ και τη σύγχρονη τεχνολογία και αυτό το πρόβλημα μπορεί να ξεπεραστεί. Τώρα αν σκέφτομαι να κάνω ποστ θα το σκέφτομαι δυνατά <a href="https://twitter.com/Neropistolero">εδώ</a> και μετά βλέπουμε...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-7011335857592887651?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-8508733106825060462009-06-27T14:52:00.002+03:002009-06-27T15:28:04.852+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SkYJuOdWg9I/AAAAAAAAAYA/CTUpgPuhs9Y/s1600-h/fireworks.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SkYJuOdWg9I/AAAAAAAAAYA/CTUpgPuhs9Y/s320/fireworks.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5351975896936252370" border="0" /></a>Στο προηγούμενο ποστ έγραψα για το πόσο ανυπομονώ να αρχίσει η άδειά μου και να επιστρέψω θριαμβευτικά στη μπατρίδα ως τούριστ. Κάπου μετά το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου θα αναπνέω τον ελληνικό αέρα.<br />Όχι όμως τον συνηθισμένο ελληνικό αέρα, αλλά τον brand new smoke-free ελληνικό αέρα. Με φαντάζομαι να βγαίνω από το αεροπλάνο, να με χτυπάει το γνωριμο κύμα καύσωνα και να παίρνω μια βαθιά ανάσα καυτού αέρα. Όμως κάπου στους αισθητήρες βαθιά μέσα στα ρουθούνια, κάτι δε θα κολλάει. Κάτι θα είναι διαφορετικό. Το ποσοστό του οξυγόνου θα είναι κάτι χιλιοστά τις εκατό παραπάνω. "Γιατί? Τι έχει γίνει? Πέρασα από καμιά τρύπα στο χωροχρόνο ως άλλος ναυαγός του lost?" θα αναρωτηθώ εύλογα.<br />Και τότε θα θυμηθώ ξαφνικά ότι από την 1 Ιουλίου, η Ελλάδα όπως την ήξερα δεν υπάρχει πια. Το κάπνισμα έχει (ξανα)απαγορευτεί στους κλειστούς χώρους. Για πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού έθνους, όλοι πειθάρχησαν αμέσως κι εφάρμοσαν το γράμμα του νόμου. Σαν μια μαγική μύγα τσε-τσε να τσίμπησε ταυτόχρονα κάθε Έλληνα, που, εντάξει ας το παραδεχτούμε, συνήθως κάνει του κεφαλιού του. Όχι αυτή τη φορά όμως. Παρά το βεβαρημένο μας παρελθόν στην εφαρμογή κανόνων, νόμων, αυτή τη φορά όλοι συμφώνησαν μεταξύ τους για πρώτη φορά και εφάρμοσαν με χαρά τον καινούριο νόμο. Οι παραδόσεις είναι για να σπάνε άλλωστε. Κι έτσι, ένα σερί 5000+ χρόνων ανυπακοής, σπάει την 1 Ιουλίου 2009.<br /><br />ΥΓ: Είναι φανερή η σχέση του <a href="http://aeisixtir.blogspot.com/2009/06/3-4-methyl-2-hexanamine.html">πόστ του Zaphod</a> για το άρθρο του β(λ)ήματος (μου άρεσε αυτό) περί ντοπινγκ και των νέων αντικαπνιστικών μέτρων. Τώρα που έχει πέσει σκούπα από τo Εθνικό Συμβούλιο Καταπολέμησης Ντόπινγκ (ΕΣΚΑΝ), ούτε καν ο ελληνικός καπνός του τσιγάρου μπορεί να πηδήξει πάνω από 2 μέτρα. Γι'αυτό, πολύ σωστά, κρίθηκε αρκετός ο ύψους 2 μέτρων γυάλινος τοίχος στα μπουζούκια για να εμποδίζει τον καπνό να εξαπλωθεί. Συνδυαστική σκέψη, άλλο ένα συν του ΕΛληνικου γονιδιώματος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-850873310682506046?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-8044457164283780932009-06-20T14:50:00.003+03:002009-06-20T15:49:48.344+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SjzXUawhxKI/AAAAAAAAAXM/p2-k8DZ2AsM/s1600-h/socks.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 281px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SjzXUawhxKI/AAAAAAAAAXM/p2-k8DZ2AsM/s320/socks.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5349387203189523618" border="0" /></a><br />Μήπως να το γυρίσω σε μπλογκ με ένα ποστ το χρόνο, σε στυλ ετήσιας ανασκόπησης που ταυτόχρονα θα λέει και τις πάντα έγκυρες προβλέψεις μου για την επόμενη χρονιά?<br />Ο αριθμός των ποστ κάθε χρόνο πέφτει, εννοείται φυσικά με ανάλογη αύξηση της ποιότητας. Τρομάζω και μόνο στη σκέψη με το πόσο φοβερό θα είναι εκείνο το μοναδικό ποστ, όταν τελικά μειωθεί ο αριθμός στο ένα, αλλά ανέβει η πχοιότητα εκεί που δεν πάει άλλο.<br />Μετά από αυτό το μίνι παραλήρημα ψώνιου μπορεί να έλεγαν κάποιοι, αυτογνωσίας θα έλεγα εγώ, ας μπούμε στο επίκαιρο θέμα του μπλογκ, τις καλοκαιρινές διακοπές. Κάτι σαν σχολική έκθεση της 3ης δημοτικού.<br />Εδώ και κάτι παραπάνω από χρόνο, πατάω τα αγιασμένα ΕΛληνικά χώματα με την ιδιότητα του τουρίστα. Εντ άι λάικ ιτ. Είμαι ένα βήμα από το να αρχίσω να κυκλοφορώ κι εγώ με σανδάλι/παντόφλα και κάλτσα από μέσα σαν τους βορειοευρωπαίους που κάνουν μπαμ από χιλιόμετρα.<br />Είναι φοβερή η αίσθηση να κυκλοφορείς στην Αθήνα ή οπουδήποτε αλλού, να μπλέκεις στην κίνηση, να ανοίγεις τηλεόραση και να βλέπεις το χαμό στα παράθυρα, να ακούς για την ακρίβεια, να βλέπεις τις τιμές να πιάνουν ταβάνι ή έτσι νόμιζες τουλάχιστον γιατί μετά διαπιστώνεις ότι πάει και πιο πάνω, και να μη σε νοιάζει. Απλά να μη σε νοιάζει. Γιατί είσαι τουρίστας. Σε νοιάζει το τζατζίκι, ο μουζάκα, το σουβλάκι, τα αρχαία, τα νησιά. Εύκολα πράγματα. Όσο να'ναι, το να είσαι τουρίστας στη χώρα σου έχει τα καλά του, γιατί δεν πας ψάχνοντας. Είναι ακόμα μεγαλύτερη πολυτέλεια να είσαι τουρίστας από μια πανάκριβη χώρα όπως είναι η Ελλάδα. Δεν είναι και πολλοί άλλοι που μπορούν να αντέξουν διακοπές αρκετών εβδομάδων στην Ελλάδα αν και πιθανότατα να μπορούν να κλείσουν πιο φτηνά κάτι από έξω παρά εμείς από μέσα.<br />Για να δούμε πώς θα πάει. Κυριακή κοντή γιορτή αλλά ειλικρινά δε νομίζω ότι υπερβάλω.<br /><br />ΥΓ1: Όσοι δεν παίζετε παιχνίδια στον υπολογιστή ή δε χρησιμοποιείτε εξειδικευμένα προγράμματα για τις δουλειές σας, γυρίστε το σε Ubuntu. Τώρα!<br /><br />ΥΓ2: Ακόμα? Τώρα είπα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-804445716428378093?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-80421557590105318472008-12-19T00:21:00.004+02:002008-12-19T00:35:58.728+02:00Το σημερινό κουίζ είναι από τη σελίδα του ΣΚΑΪ. Σχετικό λινκ στο τέλος του ποστ για να μη δείτε τη σωστή απάντηση από πριν.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SUrNgcpjDjI/AAAAAAAAAWw/bokcmQKnBlI/s1600-h/quiz.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 254px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SUrNgcpjDjI/AAAAAAAAAWw/bokcmQKnBlI/s320/quiz.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281259470375292466" border="0" /></a><br />Η ερώτηση είναι: Δεκάδες τί?<br />1) ...δεκάδες περίεργοι, μήπως τους δείξει καμιά τηλεόραση?<br />2) ...δεκάδες περαστικές μαϊμούδες που έτυχε να βρίσκονται στο σωστό μέρος το σωστό χρόνο?<br />3) ...δεκάδες UFO με ΕΛ, γιατί είναι πολύ ωραία στο Ρέθυμνο αυτή την εποχή του χρόνου?<br />4) ...δεκάδες εξαγριωμένοι πολίτες, που ήθελαν να λιντσάρουν τον πρώην υπουργό επειδή προσπάθησε να αθωώσει έναν χασισοκαλλιεργητή και του επιβλήθηκε μια αστεία ποινή?<br /><br />Όποιος το βρει κερδίζει αμύθητα πλούτη και το λιχνάρι του Αλαντίν με ποιστοποιητικό γνησιότητας. Δώρο έκπληξη ένα χά-λί μιραράκη, συνοδευόμενο από cd με τη γλυκιά αυτή φωνούλα (μπρρρρρρρ).<br />Η σωστή απάντηση:<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SUrO6npJCNI/AAAAAAAAAW4/sCExxxwcMUE/s1600-h/answer.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 50px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SUrO6npJCNI/AAAAAAAAAW4/sCExxxwcMUE/s320/answer.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281261019514603730" border="0" /></a>Ιδού και το σχετικό <a href="http://www.skai.gr/master_story.php?id=104560">λινκ</a> για του λόγου το αληθές.<br />Ρε, την υπουργάρα μας? Ρε, τον άνθρωπο που πάνω απ'όλα βάζει το καλό του απλού κοσμάκη? Ρε, κάτω τα χέρια ρε!<br /><br />ΥΓ: Σημείωση στον εαυτό: να μην ξεχάσω να ψηφίσω στις επόμενες εκλογές αυτό το άξιο παλικάρι. Με αυτή την πετυχημένη συνταγή πάμε τόσο μπροστά όλα αυτά τα χρόνια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-8042155759010531847?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-12187884386036392182008-12-14T18:30:00.002+02:002008-12-14T19:18:27.717+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SUU_2Lz_lHI/AAAAAAAAAWo/-T93Ta11IrQ/s1600-h/ud.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SUU_2Lz_lHI/AAAAAAAAAWo/-T93Ta11IrQ/s320/ud.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5279696338278126706" border="0" /></a><br />Συζήταγα με κάποιον Ούγγρο τις προάλλες στη δουλειά. "Χαμός στην Ελλάδα", μου λέει. "Ναι" του λέω κι εγώ, χωρίς να προσπαθήσω να εξηγήσω (καθώς οι ικανότητές μου με την ξένη γλώσσα ακόμα δε μου επιτρέπουν να μιλάω για θέματα γενικού ενδιαφέροντος χωρίς να ακούγομαι σαν καθυστερημένος). "Μάλλον ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι", μου λέει. Ψιλοενθουσιάστηκα λίγο, γιατί κάποιος ξένος που δεν ξέρει τα εσωτερικά μας (ο κόσμος το'χει τούμπανο κι εμείς κρυφό καμάρι), ήξερε ωστόσο αρκετά για να καταλάβει ότι οι αντιδράσεις ίσως ήταν δυσανάλογες με ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά όπως έχουν πει <a href="http://aeisixtir.blogspot.com/">πολλοί</a> <a href="http://paixnidoupoli.blogspot.com/2008/12/blog-post_11.html">πολύ</a> καλύτερα πριν από εμένα, τα μεμονωμένα περιστατικά μαζεύτηκαν. Αν κάπου βρέχει κάθε μέρα επί ένα χρόνο, δε λες ότι ο καιρός είναι ηλιόλουστος απλά έτυχαν 365 μεμονωμένες βροχές.<br />Στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί συμβάλλουν όλοι.<br />Τα αθλητικά πρωτοσέλιδα της επομένης της δολοφονίας του 15χρονου παιδιού, αφενός ασχολήθηκαν με το θέμα (και καλά έκαναν γιατί ήταν πιο σημαντικό από πλούσιους ανθρώπους που κάνουν το χόμπι τους), αφετέρου ευχόντουσαν νίκη της ελληνικής ομάδας στην Ευρώπη "για να γελάσει και λίγο το χειλάκι μας". Αυτή ακριβώς η στάχτη στα μάτια είναι που διαιωνίζει το πρόβλημα. Είναι η ψευδαίσθηση της εθνικής ανάτασης μετά από αθλητικές επιτυχίες όταν όλα πάνε κατα διαόλου. Είναι η στροφή της κοινής γνώμης προς κάθε άλλη κατεύθυνση εκτός από αυτή που θα έπρεπε να κοιτάει. Είναι η καθημερινότητα του υποκριτικού κόσμου της τηλεόρασης.<br />Όλα αυτά καταλήγουν στον κακόμοιρο μέσο πολίτη, που τελικά είναι άξιος της μοίρας του. Αυτός είναι που έχει μνήμη 3 δευτερολέπτων, που μετά από λίγο καιρό θα βαρεθεί να ακούει για το Βατοπέδι και θα αλλάξει κανάλι σε κάτι πιο ευχάριστο, που νομίζει ότι αν ψηφίσει κάτι άλλο στις επόμενες εκλογές έκανε το χρέος του για την καλυτέρευση της κοινωνίας. Σε 4 χρόνια πάλι θα ξαναασχοληθεί.<br />Και εκεί που θα νόμιζε κανείς ότι ενώ οι δικές του καθημερινές συνθήκες διαβίωσης γίνονται όλο και πιο δύσκολες, ο ίδιος θα αντιδρούσε, ίσως και να ξύπναγε, όχι. Απλά αλλάζει πλευρό. Τελικά μήπως δεν κοιμάται? Μήπως είναι κώμα αυτό? Μήπως δε φτάνουν οι συνεχόμενες σφαλιάρες για να ξυπνήσει? Μήπως να φέουμε το ηλεκτροσόκ? Και τι είδους ηλεκτροσόκ θα είναι αυτό? Υπάρχει καν τέτοιο μηχάνημα?<br />Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Για τους υπόλοιπους δηλαδή. Για μένα δεν ανησυχώ και πολύ. Πρέπει λίγο να δουλέψω στο ότι ακόμα εκνευρίζομαι με τις τωρινές καταστάσεις. Με λίγη προπόνηση ακόμα και θα μπορώ να ασχολούμαι κι εγώ με εντελώς ανούσια θέματα. Όπως πρέπει να κάνουμε όλοι μας δηλαδή. Και όλοι θα είμαστε χαρούμενοι. Η ανίκητη ηλιθιότητα της πλειοψηφίας, νίκησε.<br />Ίσως υπάρχει ένα ίχνος ελπίδας, στο ότι όλα τα ζώα αν τα ενοχλείς συνέχεια, κάποια στιγμή θα αντιδράσουν. Για τις αμοιβάδες δεν είμαι τόσο σίγουρος...<br /><br />ΥΓ: Σε λίγο καιρό, το αργότερο το 2011, θα κυκλοφορήσει το νέο dvd "Μαθήματα για αποτυχημένες κυβερνήσεις: Πώς να μείνετε στην εξουσία με τη μικρότερη δυνατή πλειοψηφία, με καθημερινά σκάνδαλα ΚΑΙ με χάος στους δρόμους". Πολλοί το νομίζουν αδύνατο, αλλά τελικά δεν είναι. Από τους δημιουργούς του "Υπάρχει καλύτερη Ελλάδα". Δεν πρέπει να λείπει από κανένα σπίτι ηγέτη στον κόσμο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-1218788438603639218?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-65531891082158077332008-09-12T21:22:00.004+03:002008-09-13T23:04:01.680+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SMq36F0EyhI/AAAAAAAAAPw/m09gIlgJHj4/s1600-h/Ela_n_agapithoume_darling.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SMq36F0EyhI/AAAAAAAAAPw/m09gIlgJHj4/s320/Ela_n_agapithoume_darling.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5245206924647254546" border="0" /></a><br />Μπορεί κάποιοι από εσάς με πονηρό μυαλό να σκεφτήκατε διαβάζοντας τον τίτλο του ποστ ότι θα αρχίσω να περιγράφω τις πικάντικες περιπέτειές μου στη Σουηδία, κάνοντας περήφανους τους απανταχού ελληνάρες.<br />Όχι.<br />Έπεσε το μάτι μου πάνω σε μια είδηση από την πατρίδα. Πού και πού διαβάζω και κανένα ελληνικό νέο, γιατί είναι πραγματικά πολύ διασκεδαστική η επικαιρότητα. Έτσι και τώρα, αφού πρώτα διάβασα τον τίτλο της είδησης και αφού σιγουρεύτηκα ότι στην Ελλάδα δεν είναι πρωταπριλιά (είπαμε, υπάρχει και μιά διαφορά ώρας με εδώ, αλλά όχι εδώ να είναι 12 Σεπτεμβρίου και στην Ελλάδα 1 Απριλίου...), μόλις μπόρεσα να συκγρατήσω λίγο τα γέλια μου και συνήλθα κάπως είπα μέσα μου ότι αυτό πρέπει να το μοιραστώ με τον κόσμο.<br />Έλεγε λοιπόν η είδηση, ότι από το πρωί της Τρίτης, αυξάνονται τα διόδια σε Ελευσίνα, Ζευγολατιό και Πάτρα σε 2,80 ευρώ.<br />Κορυφαίο?<br />Σταματήστε να γελάτε? (ή να κλαίτε?)<br />Ειλικρινά πιστεύω ότι κάπου, σε κάποιο σκοτεινό δωμάτιο είναι κάποιοι τύποι που αποφασίζουν τι γίνεται στη χώρα. Κι εκεί που κάθονται και βαριούνται, πετάγεται ένας και λέει: "Ρε σείς έχω μια ιδέα. Εκεί που όλοι παραπονιούνται για τους δρόμους, ειδικά για την Κορίνθου-Πατρών που και καλά έχει το μεγαλύτερο συντελεστή ατυχημάτων/χιλιόμετρο, εμείς θα πάμε και θα αυξήσουμε τα διόδια. Εκεί που δεν το περιμένει κανένας." Και απαντάνε οι υπόλοιποι: "Αααααχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!!!"<br />Εδώ κολλάει και ο τίτλος. Στην αγάπη που δείχνουν καθημερινά και με πολλούς τρόπους αυτοί που αποφασίζουν προς σ'αυτούς που τους έφεραν στη θέση να αποφασίζουν.<br /><br />Έντιτ (γιατί η επικαιρότητα τρέχει): Σα να μην έφτανε το ανέκδοτο με τα διόδια, ήρθε και το άλλο, για μια έρευνα για τις ώρες διδασκαλίας των θρησκευτικών για να με αποτελειώσει. Σοβαρά, μπήκαμε σε διαδικασία σύγκρισης σε τέτοιο θέμα με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες? Μάλλον με κανένα Ιράν και Σαουδική Αραβία έπρεπε να συγκριθούμε, που είναι πιο κοντά στα κυβικά μας. Και μπορεί κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες να έχουν υποτίθεται περισσότερες ώρες "θρησκευτικών", αλλά ως γνωστό, δε μετράει το μέγεθος, αλλά πώς το χρησιμοποιείς...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-6553189108215807733?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-56839962430821056302008-08-28T22:38:00.002+03:002008-08-28T23:11:37.510+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SLcGcnKtJXI/AAAAAAAAAPg/84xqbWT1oUw/s1600-h/viking.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SLcGcnKtJXI/AAAAAAAAAPg/84xqbWT1oUw/s320/viking.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239663780088849778" border="0" /></a><br />Συνήθως τον Αυγουστο δε συμβαίνουν και πολλά. Όλα κινούνται πιο αργά, μέχρι και οι μύγιες είναι παχιές και δυσκίνητες. Το πολύ πολύ να περάσει κανένας σημαντικός νόμος, εκεί που κανένας δεν το περιμένει και κανένας δεν προσέχει.<br />Ο φετινός Αύγουστος όμως δεν είναι σαν τους προηγούμενους.<br />Πριν 5 μήνες πήρα κι εγώ το δρόμο της ξενιτιάς. Ακούγεται λίγο πιο δραματικό απ'ότι είναι. Ξενιτιά, μετανάστες, λέξεις που παραπέμπουν σε παλιότερες εποχές και είναι ταυτόσημες με κακουχίες και τεράστιες δυσκολίες για πολύ κόσμο. Δε μπορώ να πω ότι ήταν έτσι ακριβώς στην περίπτωση μου. Μαζί με αρκετούς άλλους όμοιούς μου, μαζευόμαστε τώρα και λέμε πόσο δύσκολα ήταν στην αρχή, που το ξενοδοχείο μπορεί να μην είχε ίντερνετ, που το ταξί από το αεροδρόμιο πήρε ένα σωρό λεφτά κι άλλα τέτοια.<br />Δεν παύει πάντως να είναι μια καινούρια αρχή σε μιά άγνωστη χώρα. Πριν 5 μήνες, δεν ήξερα κανέναν, δεν είχα σπίτι, άλλαξα ξενοδοχείο 3 φορές, δεν καταλάβαινα τον κόσμο γύρω μου.<br />Το ότι μετά από 5 μήνες έχω δουλειά (πριν 2 μέρες πήρα τον πρώτο μου μισθό), σπίτι, το οποίο μπορώ να συντηρώ μόνος μου και μεταφορικό μέσο, ένα φοβερό ποδήλατο με φώτα, λασπωτήρες και 21 ταχύτητες, για μένα λέει πολλά για τη χώρα στην οποία βρίσκομαι. Και πολλά για τη χώρα από την οποία έφυγα, τη χώρα μου. Δυστυχώς οι συγκρίσεις εδώ έρχονται αυτόματα. Το αποτέλεσμά τους είναι γνωστό πάνω κάτω κάθε φορά.<br />Ένα πολύ καλό από όλα αυτά είναι ότι τώρα πραγματικά χαίρομαι κάθε μέρα που βρίσκομαι στην Ελλάδα, απλά γιατί δε με νοιει τίποτα. Τώρα είμαι ένας εξωτερικός παρατηρητής που γελάει με αυτά που βλέπει.<br />Γνωστά όλα αυτά και χιλιοειπωμένα. Δεν είμαι εγώ που ανακάλυψα την Αμερική. Γιατί αν ήμουν, θα τη λέγανε Νεροπιστολερία. Αλλά να μου πεις ούτε κι ο Βεσπούκι ήταν που την ανακάλυψε.<br /><br />ΥΓ: Θα ακολουθήσει φωτορεπορτάζ κάποια στιγμή. Η φωτογραφία του ποστ δεν είναι το πλοίο που μπάρκαρα για να φύγω. Είναι ένα ιστιοφόρο που κάθεται κάπου στο Γκέτεμποργκ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-5683996243082105630?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-18660394322064343722008-05-22T10:33:00.005+03:002008-05-22T10:58:53.258+03:00Η τραγουδιστή <a href="http://unlearn-relearn.blogspot.com/">unlearn</a> είχε για ακόμη μία φορά την ευγενή καλοσύνη να με προσκαλέσει σ'αυτή την αλυσίδα χειρόγραφων.<br />ΙΔΟΥ το αποτέλεσμα.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SDUl1xVhPCI/AAAAAAAAAOk/LhzWa1lXRqQ/s1600-h/SP_A0117.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/SDUl1xVhPCI/AAAAAAAAAOk/LhzWa1lXRqQ/s320/SP_A0117.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5203106550203366434" border="0" /></a>Τα πιο ...καλλιγραφικά γράμματα της αγοράς.<br />Μια προσφορά για το <a href="http://autographcollectors.blogspot.com/">http://autographcollectors.blogspot.com</a>.<br />Ως συνήθως, είμαι ο τελευταίος που του έρχεται κάποια πρόσκληση, γιατί μόνο η unlearn με θυμάται. Αν έμεινε κάποιος, ευχαρίστως τον προσκαλώ να γράψει κι αυτός το κατιτίς του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-1866039432206434372?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-60615350076785872262008-04-26T19:40:00.000+03:002008-04-26T19:41:21.674+03:00<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/plf3KIKDVOY&amp;hl=en"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/plf3KIKDVOY&amp;hl=en" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-6061535007678587226?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-60233559156347755192008-03-25T15:40:00.007+02:002008-03-25T15:53:50.075+02:00ΦωτοΡΕΠΟΡΤΑΖ (μπορεί και να είναι δημοσιογραφικό το μπλογκ, γιατί όχι?) από το Γκέτεμποργκ, καθολικό πάσχα 2008.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R-kBujT6UuI/AAAAAAAAAN0/Oa1NtnfInUQ/s1600-h/SP_A0063.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R-kBujT6UuI/AAAAAAAAAN0/Oa1NtnfInUQ/s320/SP_A0063.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181674745530831586" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R-kCMDT6UvI/AAAAAAAAAN8/V3newWCOXCc/s1600-h/SP_A0065.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R-kCMDT6UvI/AAAAAAAAAN8/V3newWCOXCc/s320/SP_A0065.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181675252336972530" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R-kDATT6UxI/AAAAAAAAAOM/EFb429RyL0k/s1600-h/SP_A0067.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R-kDATT6UxI/AAAAAAAAAOM/EFb429RyL0k/s320/SP_A0067.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181676149985137426" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R-kDijT6UyI/AAAAAAAAAOU/pRH3vro9qnI/s1600-h/SP_A0071.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R-kDijT6UyI/AAAAAAAAAOU/pRH3vro9qnI/s320/SP_A0071.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181676738395656994" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-6023355915634775519?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-46689060173977798412008-03-15T12:07:00.002+02:002008-03-15T12:28:25.214+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R9uksiXamII/AAAAAAAAANs/y0a_Y6aHl1Y/s1600-h/leaving.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R9uksiXamII/AAAAAAAAANs/y0a_Y6aHl1Y/s320/leaving.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177913281638733954" border="0" /></a><br />Το πλοίο βουλιάζει και μιας και δεν είμαι ο καπετάνιος, είπα να μη μείνω ο τελευταίος.<br />Εδώ και λίγες μέρες έχω εγκαταλείψει τη χώρα. Από 'δω και πέρα ότι κείμενο γράφεται εδώ είναι 100% εισαγώμενο.<br />Επειδή δεν έχω κάτσει να δω κανένα ελληνικό δελτίο τώρα τελευταία, είμαι σίγουρος ότι έχω χάσει ένα σωρό πάρα πολύ σημαντικές ειδήσεις. Πχ δεν ξέρω ποια θα είναι τα καλοκαιρινά σχήματα στα μαγαζιά της παραλιακής. Και είμαι σίγουρος ότι έχουν βγει στο φως πολλές γαργαλιστικές λεπτομέριες για πικάντικες ιστορίες, όπως αυτή του ασφαλιστικού. Τελικά τι έγινε, σας συλλάβανε εσάς τους υπόλοιπους Έλληνες μπλόγκερς, που δεν κάνατε καλά τη δουλειά των δημοσιογράφων? Δεν πιστεύω να έχουμε ελευθερία τύπου και λόγου ακόμα?<br />Πάντως έχω την εντύπωση ότι εδώ που είμαι δε θα με πιάσει ο νόμος για τη λογοκρισία των μπλογκς. Και δε χρειάζεται να βάλω και κάποιο από αυτά τα μπανεράκια που λένε ότι "το παρόν είναι ψυχαγωγικό και όχι ενημερωτικό μπλογκ". Ίσως βάλω ένα που να λέει ότι το παρόν είναι ότι του κατέβει. Γούστο του, καπέλο του και καουμποϊλίκι του. Άτσα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-4668906017397779841?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-30285439636131746232008-02-28T11:14:00.007+02:002008-02-28T11:55:46.412+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R8aDu-L1KLI/AAAAAAAAANk/3cKeJcxPg1g/s1600-h/21706.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R8aDu-L1KLI/AAAAAAAAANk/3cKeJcxPg1g/s320/21706.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171966065071433906" border="0" /></a><br />Η <a href="http://unlearn-relearn.blogspot.com/">λαλαλunlearn</a>, ήταν ευγενική αρκετά για να με προσκαλέσει σ'αυτό το παιχνίδι.<br /><strong>1.</strong>Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.<br /><br /><strong>2</strong>. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).<br /><br /><strong>3</strong>. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας<br /><br /><strong>4</strong>. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη*).<br /><br /><strong>5</strong>. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.<br /><br />(Τον 4ο κανόνα δεν τον ακολούθησα. Κύριε Πρόεδρε κι άλλοι δεν τον ακολούθησαν. Τι να κάνω... Σταυρώστε με σταυρώστε με!)<br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;">"Μα Πισίν!". Τεντώθηκε στην καρέκλα της, με ένα ύφος που μαρτυρούσε την απόφασή της να αντισταθεί, κι αυτό για μένα σήμαινε ότι έπρεπε να δώσω σκληρό αγώνα για να ανταπεξέλθω στις αντιρρήσεις της. Τίναξε ένα απ' τα μαξιλαράκια της. "Ο πατέρας σου κι εγώ θεωρούμε τον θρησκευτικό σου ζήλο κάπως μυστηριώδη".</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Μα, είναι θείο Μυστήριο!"</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Μμμ... Δεν εννοούσα αυτό. Άκου, αγαπούλα μου, αν θες να γίνεις θρήσκος, πρέπει να είσαι ή ινδουιστής ή χριστιανός ή μουσουλμάνος. Άκουσες τι έλεγαν την Κυριακή".</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορώ να είμαι και τα τρία μαζί. Ο Μαματζί έχει δύο διαβατήρια. Είναι και Ινδός και Γάλλος. Γιατί εγώ δε μπορώ να είμαι και ινδουιστής και χριστιανός και μουσουλμάνος;"</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Αυτό είναι διαφορετικό. Η Γαλλία και η Ινδία είναι δύο διαφορετικά κράτη στη γη".</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Και πόσα κράτη υπάρχουν στον ουρανό;"</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />Το σκέφτηκε λίγο. "Ένα. Αυτό είναι το θέμα. Ένα κράτος, ένα διαβατήριο".</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Ένα κράτος στον ουρανό;"</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Ναι. Ή κανένα. Υπάρχει κι αυτή η πιθανότητα, ξέρεις. Αυτά που διαβάζεις και αγαπάς είναι τρομερά παλιομοδίτικα".</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Αν υπάρχει μόνο ένα κράτος στον ουρανό, δεν πρέπει να ισχύουν όλων των ειδών τα διαβατήρια;"</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />Ένα κύμα αβεβαιότητας σκοτείνιασε το πρόσωπό της.</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Ο σοφός πατέρας Γκάντι είπε..."</span><span style="color: rgb(153, 153, 153); font-weight: bold;"><br />"Ναι, ξέρω τι είπε ο σοφός πατέρας Γκάντι", είπε, κι ακούμπησε το χέρι της στο μέτωπο. Με κοιτούσε λες και την είχα κουράσει. "Μη χειρότερα", μουρμούρισε.</span><br /><br />Είναι από το βιβλίο "Η ζωή του Πι", του Γιαν Μαρτέλ.<br />Για τη συνέχεια του παιχνιδιού, όσοι έχετε διάθεση συνεχίστε. Πρέπει να'μαι από τους τελευταίους που έγραψαν κάτι, οπότε δεν ξέρω ποιον να προσκαλέσω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-3028543963613174623?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-91012441619782913212008-02-15T14:25:00.003+02:002008-02-16T11:08:48.561+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R7WJk-L1KKI/AAAAAAAAANY/RxdQTf8NNIY/s1600-h/I%27mNotThere-Wenk04586BW.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R7WJk-L1KKI/AAAAAAAAANY/RxdQTf8NNIY/s320/I%27mNotThere-Wenk04586BW.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167187415738427554" border="0" /></a><br />Συνεχίζοντας αυτό το τρελό σερί του ενός ποστ με κριτική έργου, θα σας πω για το "i'm not there".<br />Κατ'αρχάς, πριν αρχίσει να βλέπει κάποιος αυτή την ταινία, πρέπει να ξέρει πως ότι δει είναι συμβολικό. Ναι, είναι η -ας πούμε- βιογραφία του Μπομπ Ντύλαν, αλλά δεν είναι κλασσικού στυλ (γεννήθηκε εκεί, μεγάλωσε εκεί, πήγε σχολείο εκεί, έμαθε μουσική εκεί κτλ κτλ). Πιο πολύ είναι το ψυχογράφημα του Ντύλαν. Οπότε όσα φαίνονται στην οθόνη είναι συμβολικά πέρα για πέρα. Δε βλέπουμε τόσο φάσεις της ζωής του (υπάρχουν αναφορές και σ'αυτές), όσο φάσεις της προσωπικότητάς του. Τις φάσεις αυτές ενσαρκώνουν διαφορετικοί ηθοποιοί. Και εδώ πρέπει να γίνει ειδική αναφορά στην Κέιτ Μπλάνσετ, της οποίας η ερμηνεία είναι φοβερή και τρομερή. (Είναι και υποψήφια για όσκαρ , αλλά αυτό δε λέει κάτι.)<br />Ένα από τα καλύτερα στοιχεία της είναι, ω τι έκπληξη, η μουσική. Δεν είναι όμως απλά ότι η μουσική είναι πολύ καλή. Είναι πολύ καλός ο τρόπος που δένει με την ταινία. Ακούγεται σχεδόν συνεχόμενα.<br />Με όλα αυτά υπ'όψη και χωρίς να ξεχνάει κανείς ότι πρόκειται περί συμβολισμών, η ταινία νομίζω είναι καλή και αξίζει να τη δει κάποιος.<br />Αυτά που γράφω για τις ταινίες είναι κάπως σύντομα, η αλήθεια είναι αυτή, αλλά όπως πίστευα και πιστεύω, όταν περιγράφεις κάτι υποκειμενικό, πρέπει να αφήνεις περιθώρια στον άλλο να έχει κι αυτός τη δική του υποκειμενική άποψη. Αυτό + το ότι δε λέμε το τέλος μιας ταινίας σε κάποιον που δεν την έχει δει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-9101244161978291321?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-72200426627999596142008-02-11T13:53:00.000+02:002008-02-11T18:43:28.910+02:00ή αλλιώς "η καλύτερη κριτική που υπάρχει, εμένα να ακούτε και κανέναν άλλον, πιστεύετε και μην ερευνάτε αυτά που λέω".<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R7A9KeL1KJI/AAAAAAAAANQ/2qnxnqrC6yA/s1600-h/johnnydepp_468x616.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R7A9KeL1KJI/AAAAAAAAANQ/2qnxnqrC6yA/s320/johnnydepp_468x616.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165696022704629906" border="0" /></a><br />Την Πέμπτη που πέρασε πήγα και είδα σαν καλός πελάτης τον αναμενόμενο blockbuster αυτής της βδομάδας και μάλιστα, την 1η μέρα της προβολής τους. Μπράβο μου.<br />Ο Μπάρτον ξανααπέδειξε ότι είναι ο καλύτερος παραμυθάς της εποχής μας. Και δεν έχει άδικο που έχει κόλλημα και με τον Τζόνι Ντεπ και με την Έλενα Μπόναμ Κάρτερ.<br />Η ταινία με διαλόγους μιούζικαλ αλλά χωρίς τα χορευτικά, ήταν πολύ καλή. Εμένα δηλαδή μου άρεσε. Άρα ήταν καλή. Είχε πολύ αίμα, κάτι που το καταλαβαίνει κάποιος από τα πρώτα 5 δευτερόλεπτα. Η υπόθεση καλή, το τέλος ακόμα καλύτερο.<br />Επίσης πολύ καλή και η φωτογραφία (νομίζω δηλαδή, αν λένε φωτογραφία τους χρωματισμούς και τα λοιπά), που έχει μια μουντάδα σε σχεδόν όλη τη διάρκεια του έργου, κάτι που ταιριάζει απόλυτα με το γενικό κλίμα και την υπόθεση.<br />Είμαι λίγο προκατειλημμένος με τον Μπάρτον, δε θυμάμαι να έχω δει ταινία του που να μη μου αρέσει, άρα και σ'αυτή πήγα ξέροντας ότι μετά θα μου άρεσε, ακόμα κι αν σε κάποιο σημείο εμφανιζόταν ως γκεστ ο Στάθης Ψάλτης κι άρχιζε να παίζει μποξ με τον Ταμτάκο.<br />Μπορεί όντως να συμβαίνει κάτι τέτοιο, δε θέλω να σας χαλάσω την έκπληξη, γιατί πρέπει να πάτε να το δείτε όλοι.<br />Πολύ σύντομη βγήκε για κριτική, αλλά και πάλι, τί ξέρω εγώ?...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-7220042662799959614?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-80641198425611399572008-02-06T14:53:00.000+02:002008-02-06T15:08:10.532+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R6mxNedwQpI/AAAAAAAAANI/H5hwJZlsoAc/s1600-h/174984187_c09b2b648e_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R6mxNedwQpI/AAAAAAAAANI/H5hwJZlsoAc/s320/174984187_c09b2b648e_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163853292831261330" border="0" /></a><br />Διάβαζα στον <a href="http://prezatv.blogspot.com/2008/02/blogs.html">prezatv</a> (μεταξύ άλλων και πιθανότερα σημαντικότερων ποστ) ένα θέμα σχετικά με απαξίωση των blogs που ασχολούνται με κριτική ταινιών, από κάποιο περιοδικό που υποτίθεται ότι είναι ειδικό σ'αυτό. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ, αλλά τώρα λέω να κάνω κι εγώ κριτική ταινιών.<br />Μου έχει τύχει πολλές φορές και φαντάζομαι έχει τύχει και σε πολλούς άλλους, αφού έχω δει μια ταινία, να μένω με την απορία "τι έπινε ο κριτικός την ώρα που έβλεπε την ταινία" ή "την είδε ο κριτικός καν την ταινία?". Γενικά υπάρχουν πολλοί τύποι που το παίζουν αυθεντίες κάνοντας κάτι, κατά την ταπεινή μου γνώμη, όχι και πολύ δύσκολο. Λένε τη γνώμη τους για μια ταινία που είδαν.<br />Μπορώ κι εγώ να το κάνω αυτό. Και φυσικά, δεν υπάρχει κανένας καλύτερος κριτικός από τον εαυτό μας. Μόνο βλέποντάς τη, έχουμε άποψη γι'αυτή και δε θα πρέπει να "εισάγουμε" απόψεις από τις "αυθεντίες".<br />Λέω να γράψω για το Sweeney Todd, καθότι και οπαδός του Μπάρτον. Αν δε μού'ρθει τίποτα άλλο μέχρι την Πέμπτη δηλαδή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-8064119842561139957?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-64155226276596063202008-02-03T11:36:00.000+02:002008-02-03T11:55:53.212+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R6WPFOdwQkI/AAAAAAAAAM4/ZMd63ruqfvw/s1600-h/zougla.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R6WPFOdwQkI/AAAAAAAAAM4/ZMd63ruqfvw/s320/zougla.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162689867795153474" border="0" /></a><br />Μετά από πρόσκληση του <a href="http://islandlayer.wordpress.com/2008/01/30/%ce%a4%ce%bf-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%bf-%cf%80%ce%bf%cf%83%cf%84-%ce%b5%ce%b4%cf%8e/">island</a> θα βάλω ένα ποίημα, σύντομο μέν, επίκαιρο δε (κυρίως για το bold κομμάτι).<br /><span style="font-style: italic;"><br /><span style="font-size:130%;">Ζούγκλα</span><br />Κώστας Βάρναλης</span><br /><br /><span style="font-style: italic;"> Μουσελίνα τέζα</span><br /><span style="font-style: italic;">σ' ορθοβύζι ντούρο</span><br /><span style="font-style: italic;">προσωπάκι σκούρο-</span><br /><span style="font-style: italic;">λάγνα χαβανέζα!</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Kορακοφρυδάτη,</span><br /><span style="font-style: italic;">μυγδαλοματούσα,</span><br /><span style="font-style: italic;">μελισσοχνουδάτη.</span><br /><span style="font-style: italic;">Ε, και να πατούσα</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">τ' ατσαλένιο νύχι,</span><br /><span style="font-style: italic;">δόντι σιδερό,</span><br /><span style="font-style: italic;">στο κουστό σου σνίχι</span><br /><span style="font-style: italic;">το μαυριδερό,</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">Οπως στη λαγκάδα</span><br /><span style="font-style: italic;">την ερημική</span><br /><span style="font-style: italic;">τίγρη τη ζαρκάδα</span><br /><span style="font-style: italic;">την καταξεσκεί</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">κι' άγρι' αντιβογκά</span><br /><span style="font-style: italic;">γύρω στα λογκά</span><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">η χαρά του ενού</span><br /><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Χάρος τ' αλλουνού</span>.</span><span style="font-style: italic;"><br /><br /></span>Δεν ξέρω ποιον να προσκαλέσω. Μάλλον δεν έχουν μείνει και πολλοί που δεν έχουν πάρει μέρος, τουλάχιστον απ'αυτούς τους λίγους που περνάνε από δω καμιά βόλτα. Όποις έχει ευχαρίστηση ας αναρτήσει κάποιο ποίημα.<br /><span style="font-style: italic;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-6415522627659606320?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-46304222221230535522008-02-01T15:16:00.000+02:002008-02-01T15:18:11.047+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R6McBudwQiI/AAAAAAAAAMo/Bo2HOxvmZ_M/s1600-h/trajam.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R6McBudwQiI/AAAAAAAAAMo/Bo2HOxvmZ_M/s320/trajam.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162000413874995746" border="0" /></a><br /> <p class="MsoNormal">Είναι Παρασκευή απόγευμα, περίπου 5μιση η ώρα. Στις 7μιση πρέπει να είμαι για κάποιο μάθημα στο κέντρο του Χαλανδρίου. Έχω αρκετή ώρα στη διάθεσή μου για να πάω να αλλάξω μια ελλατωματική συσκευή κινητού που αγόρασα πριν 2 μέρες από ένα μαγαζί στο δαχτυλίδι στη Κηφισίας που λένε. Ξεκινάω και φτάνω στο συγκεκριμένο μαγαζί κατά τις 6 παρά κάτι. Μέχρι να τους πείσω ότι τα καμμένα pixels δεν περιλαμβάνονταν στα χαρακτηριστικά της συσκευής περνάει λίγη ώρα. Παίρνουν τη συσκευή με το κουτί της και πάνε να μου φέρουν μια ίδια. Μετά από λίγο, έρχεται ο πωλητής και λέει ότι δεν έχουν ίδια συσκευή εκεί, αλλά έχει το κατάστημά τους στην Κηφισιά. Δεν το σκέφτομαι και πολύ. Δύο μέρες προσπαθώ να τους πείσω και τώρα που το κατάλαβαν, θα με σταματήσουν λίγα ακόμα χιλιόμετρα? </p> <p class="MsoNormal">Η ώρα 6 και κάτι ψιλά, Παρασκευή απόγευμα. Πρέπει να πάω από το δαχτυλίδι της Κηφισίας στην Κηφισιά και μετά μέχρι το κέντρο του Χαλανδρίου σε σχεδόν μιάμιση ώρα. Ακούγεται αδύνατο. Τέλεια…</p> <p class="MsoNormal">Ξεκινάω. Νοητά τουλάχιστον, γιατί στην πράξη μένω στάσιμος στο ίδιο σημείο. Σκέφτομαι να βγω από το αυτοκίνητο, να τρέξω μέχρι την Κηφισιά και να γυρίσω. Θα γλιτώσω και το ψάξιμο για παρκάρισμα. Κατά πάσα πιθανότητα, θα βρω το αυτοκίνητο εκεί που το άφησα. Όπως και όλους τους υπόλοιπους. Ας όψεται η παρά κάτι άψογη φυσική μου κατάσταση (προφανώς βοήθησε η μέχρι πριν λίγο καιρό, στρατιωτική ζωή μου) και επειδή λαχάνιασα μόνο και μόνο στη σκέψη, είπα να αφήσω τα <span style="" lang="EN-US">extreme</span><span lang="EN-US"> </span>αθλήματα προς το παρόν.</p> <p class="MsoNormal">Η ώρα κοντεύει 7.10 και πλησιάζω στο ΚΑΤ. «Ίσως και να μην προλάβω», σκέφτηκα.</p> <p class="MsoNormal">Σαν από θαύμα και με ρυθμούς αστραπής κατά τις 7.20 φτάνω Κηφισιά. Εντελώς αναπάντεχα, υπάρχει μποτιλιάρισμα και στην Κηφισιά, στο μέρος όπου πρωτοεμφανίστηκαν οι <span style="" lang="SV">emo</span><span lang="SV"> </span>και τα παιδιά κυκλοφορούν με μαλλί αφάνα, ένας θεός ξέρει γιατί.</p> <p class="MsoNormal">Εκεί που είμαι κολλημένος στα στενά της <span style="" lang="SV">emoland</span>, αρχίζω να προβληματίζομαι. Έχω μια υποψία ότι δε θα με περιμένει θέση ακριβώς έξω από το μαγαζί. Μήπως να αρχίσω να ανησυχώ και γι’αυτό? Ενώ είμαι βυθισμένος στις σκέψεις μου, ανάβει το λαμπάκι τις βενζίνης. Φυσικά. Όλα ήταν πολύ εύκολα μέχρι τώρα, αυτό ήταν το αλατοπίπερο που έλειπε.</p> <p class="MsoNormal">Ξαφνικά, γίνεται κάτι πολύ σπάνιο: κάνω λάθος. Υπάρχει μια θέση, μόνο για μένα, ακριβώς έξω από το μαγαζί. Το ρολόι δείχνει 7.30. Τελικά ήταν αδύνατο το εγχείρημα, το ήξερα από την αρχή. Αυτό το χτύπημα με έριξε κάτω, αλλά σηκώνομαι ακόμα πιο δυνατός. Κάνω τη δουλειά μου, 7.40 είμαι πίσω από το βολάν ξανά. 7.45 και κάτι είμαι στο κέντρο του Χαλανδρίου. Σ’αυτά τα 5 λεπτά που κάνω να κατέβω τη μισοάδεια Κηφισίας, προλαβαίνω να δω την άνοδο, όπου ήμουν πριν λίγο. Με νοσταλγία, βλέπω όλα τα φανάρια στα οποία σταμάτησα και αρχίζω να συμπάσχω με τους του αντίθετου ρεύματος.</p> <p class="MsoNormal">Με ένα τέταρτο καθυστέρηση, μπορεί να μην έφτασα στα επίπεδα του Τομ Κρουζ (παρά την εκπληκτική μας ομοιότητα) στο να διεκπεραιώνω αδύνατες αποστολές, αλλά με σιγουριά μπορώ να πω ότι είμαι σε καλό δρόμο.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-4630422222123053552?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-65871050496233850952008-01-30T09:13:00.000+02:002008-01-30T11:56:50.971+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R6AnaedwQhI/AAAAAAAAAMg/23DEP8DEUVM/s1600-h/23052416.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R6AnaedwQhI/AAAAAAAAAMg/23DEP8DEUVM/s320/23052416.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5161168508774531602" border="0" /></a><br /><p class="MsoNormal">Πριν αρκετό καιρό είχε οργανωθεί μια κίνηση μέσω των <span style="" lang="EN-US">blogs</span>, ξεκινώντας από τον νέο ΙΝΚΑ, που στόχευε να «ενοχλήσει» λίγο τη ΔΕΗ, επειδή αποφάσισε και διέταξε αυξήσεις ελάχιστα μεγαλύτερες από τον πληθωρισμό (30% αντί για 3%). Όλο αυτό έγινε γιατί η ΔΕΗ είναι η εταιρία που κατέχει το μονοπώλιο στην αγορά ρεύματος και δεν υπάρχει δυνατότητα να απαλλαχτεί κάποιος απ’αυτή. Αυτή η εισαγωγή είναι λίγο άσχετη (ίσως και όχι) με το θέμα, που είναι η αλλαγή παρόχου<span style=""> </span>τηλεφώνου και ίντερνετ.</p> <p class="MsoNormal">Πριν 1 μήνα και κάτι, είπαμε εδώ στο σπίτι, να μετατραπεί ο ΟΤΕ σε «πΟΤΕ ξανά» και απευθυνθήκαμε σε μια άλλη ιδιωτική εταιρία, ας την πούμε ΚΩΛ. Μετά τη σχετική αίτηση η ΚΩΛ θα τα αναλάμβανε όλα. Αναμενόμενη ημερομηνία ενεργοποίησης 14/12/07. Ωραία. Κάπου 12 ή 13 του ίδιου μήνα ειδοποίησε η ΚΩΛ ότι ο πΟΤΕ απέρριψε την αίτηση διακοπής. Εμ τι νόμιζα, έτσι εύκολο θα ήταν να ξεφύγω? Ξανά μανά αίτηση, η οποία δεν απορρίπτεται. Παίρνω τηλέφωνο την ΚΩΛ να μάθω την καινούρια ημερομηνία ενεργοποίησης για να μου πει η ευγενική κοπέλα της εξυπηρέτησης πελατών ότι έχει προγραμματιστεί η διακοπή της γραμμής για τις 19/12. Διακοπή? Δεν πάει πακέτο αυτό με την ενεργοποίηση? Μάλλον όχι όπως φάνηκε στη συνέχεια.</p> <p class="MsoNormal">Έρχεται η πολυαναμενόμενη δεκάτη ενάτη (ήδη είχε περάσει μήνας+ και εγώ περίμενα πώς και πώς το σούπερ γρήγορο ίντερνετ, για να κατεβάζω αβέρτα. Όχι ότι είμαι υπέρ της πειρατείας κτλ, προς Θεού, για <span style="">backup των αυθεντικών βεβαίως βεβαίως που έχω τα θέλω όλα). Όπως μου είχε πει η ΚΩΛ, όλα κόπηκαν. Και δεν ενεργοποιήθηκαν. Μετά από κάποιες ώρες, έμαθα από κάποια άλλη, επίσης ευγενική, κοπέλα της εξυπηρέτησης πελατών, ότι θέλει 24 ώρες η ενεργοποίηση. Κανένα πρόβλημα, λέω, αν είναι για μια μέρα. Πέρασε ένα 24ωρο, κι άλλο ένα κι άλλο ένα κι άλλο ένα. Ενώ όμως τα 24ωρα περνούσαν, εγώ δεν καθόμουν με σταυρωμένα χέρια. Πήρα αμέτρητες φορές την ΚΩΛ τηλέφωνο, μιας και το σύνδρομο στέρησης ίντερνετ ήταν σε πλήρη εκδήλωση. Κάθε φορά με παρέπεμπαν στην τεχνική υπηρεσία, μιας και όλα φαίνονταν να είναι εντάξει, άρα πρέπει να υπήρχε κάποιο τεχνικό πρόβλημα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Επειδή, λόγω έλλειψης τηλεφώνου, έπαιρνα από κινητό, με καλούσαν αυτοί και με έβαζαν στην αναμονή για την τεχνική υπηρεσία, οπότε δε με πείραζε να περιμένω και δε θα το έκλεινα αν δε μίλαγα. Η μέση αναμονή για την τεχνική υπηρεσία είναι γύρω στα 40 λεπτά. Έβαζα το hands free, για να μην ψηθεί ο εγκέφαλός μου και περίμενα. Έτρωγα, έβλεπα τηλεόραση, άκουγα ραδιόφωνο, έβαζα μουσική, με παρέα το ηχογραφημένο μήνυμα της ΚΩΛ. 1’ και 20’’ θέλει το μηνυματάκι για να κάνει τον κύκλο του.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Κάποια στιγμή, σαν σε όνειρο, η αναμονή σταμάτησε και ακούστηκε ο ήχος που κάνει το τηλέφωνο όταν καλεί.</span></p> <p style="font-style: italic;" class="MsoNormal"></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Τεχνικός: Καλησπέρα, τεχνική υπηρεσία, ονομάζομαι Τάδε Τάδε, πώς μπορώ να σας βοηθήσω?<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Εγώ: Καλησπέρα, έχω ένα πρόβλημα με τη σύνδεση που μόλις έκανα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Τεχνικός: Ναι με ακούτε?<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Εγώ (φωναχτά): Σας ακούω, εσείς με ακούτε?<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Τεχνικός: Ναι? Δε σας ακούω.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Εγώ (πιο κοντά στο μικρόφωνο, σχεδόν το μασάω και ακόμα πιο φωναχτά, με μια δόση απελπισίας): ΤΩΡΑ ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ?<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Τεχνικός: Συγνώμη, δε σας ακούω, θα πρέπει να το κλείσω.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Τουτ, τουτ, τουτ, τουτ…..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Ευτυχώς μου φάνηκε κωμικοτραγικό και όχι σκέτο τραγικό και άρχισα να γελάω. Ήταν βράδυ, θα δοκίμαζα την επομένη.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Και τι περίμενα ότι θα είχε η επομένη που δεν είχαν οι προηγούμενες μέρες και θα λυνόταν το πρόβλημα? Μήπως είχαν μετακινηθεί η πλανήτες σε κάποια πιο ευνοϊκή θέση? Όοοοχι.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Είχαμε φτάσει παραμονή χριστουγέννων και το τηλέφωνο νεκρό. Να ήταν πάσχα, να ελπίζαμε σε μια νεκρανάσταση του τηλεφώνου ρε παιδί μου. Αλλά δεν ήταν πάσχα.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Εντελώς νικημένοι, με την ουρά στα σκέλια, σα βρεγμένες γάτες, αφού κάναμε αίτηση αναίρεσης της αίτησης (η αίτηση της αίτησης…) στην ΚΩΛ, πήγαμε στον «πΟΤΕ δε μπορείτε να φύγετε από ‘μένα» και κάναμε, τι άλλο, άλλη μια αίτηση, για επανασύνδεση.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Με το τηλέφωνο να είναι κομμένο και φυσικά το ιντερνετ ανύπαρκτο, από τις 19/12/πέρσι, με δάκρυα στα μάτια, δάκρυα συγκίνησης και χαράς, σήμερα είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μας ξανά στον ΟΤΕ. Αρκετά συνοπτική η περιγραφή των γεγονότων και χωρίς να αναφερθούν αμέτρητα άλλα τηλεφωνήματα στους τεχνικούς του οτε, τρεις επισκέψεις στα γραφεία της ΚΩΛ κτλ κτλ κτλ...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">Καλή χρονιά σε όλους!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">ΥΓ1: Το ΚΩΛ είναι από το call. Δεν πιστεύω να πήγε πουθενά αλλού το μυαλό σας.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="">ΥΓ2: Μέσα από τη διαδικασία αυτή έμαθα κάποια πράγματα, νομικές λεπτομέρειες κυρίως, που δεν ήξερα. Πχ, η φορητότητα ενός αριθμού θέλει 15 ημερολογιακές μέρες. Επίσης, το επονομαζόμενο «τελευταίο χιλιόμετρο», δηλαδή το κομμάτι των τηλεφωνικών γραμμών που είναι από χαλκό, από το πιο κοντινό τηλεφωνικό κέντρο μέχρι το σπίτι του καθενός, ανήκει στον ΟΤΕ, ανεξάρτητα ποιον πάροχο έχει κάποιος. Αυτό στην πράξη σημαίνει ότι δε μπορεί να παρέμβει τεχνικός άλλης εταιρίας στο τηλεφωνικό κέντρο (dslam) και η μεταφορά των καλωδίων από τα συστήματα του ΟΤΕ στα συστήματα του άλλου παρόχου πρέπει να γίνει από τεχνικό του ΟΤΕ. Αυτό από μόνο του είναι ύποπτο. Αλλά τέλος πάντων… Γενικά ο ΟΤΕ, έχει χίλια κακά, γι’αυτό και όλοι, με το που ανακοινώνει μια εταιρία κάλυψη της περιοχής τους, τρέχουν αμέσως να απαλλαγούν από την εταιρία αυτή, που επί χρόνια και με μεθόδους τραμπουκισμού κάνει ό,τι γουστάρει στα τηλεπικοινωνιακά δρώμενα της χώρας. Δεν είμαι σίγουρος όμως, ότι οι άλλοι είναι ακόμα έτοιμοι να ανταγωνιστούν αυτή την πανίσχυρη εταιρία, που κακώς παραμένει πανίσχυρη από τη στιγμή που έπαψε να είναι κρατική.<o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-6587105049623385095?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-29541676535772631512008-01-15T21:15:00.000+02:002008-01-15T21:16:23.256+02:00...προσεχώς! (μάλλον)<div>:D</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-2954167653577263151?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-65823248375504522382007-12-14T14:46:00.000+02:002007-12-14T15:11:02.285+02:00...για να ασχοληθεί κάποιος "σοβαρά" μαζί του.<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R2KAepJYyVI/AAAAAAAAAMQ/wOpA2WChj6w/s1600-h/bobliak.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R2KAepJYyVI/AAAAAAAAAMQ/wOpA2WChj6w/s320/bobliak.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143814988340185426" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 204, 0);font-size:180%;" >Bob Liakourakis<br /><br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;">ΥΓ: Με συνεχόμενες αναβολές το μοιραίο δεν αποτρέπεται τώρα πια.</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-6582324837550452238?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-77081921855449714462007-12-09T00:29:00.000+02:002007-12-10T17:16:59.191+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R1shieIH9jI/AAAAAAAAAL4/6h4jWyXIND8/s1600-h/deh2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R1shieIH9jI/AAAAAAAAAL4/6h4jWyXIND8/s320/deh2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141740275659961906" border="0" /></a><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:85%;" >Η ΔΕΗ μας, έβγαλε δελτίο τύπου για τις αυξήσεις στο ρεύμα. Η ανακοίνωση όπως βγήκε είχε κάποια κομμένα κομμάτια από το αρχικό κείμενο. Κάτι σαν το director's cut. Εδώ, παρουσιάζεται το πλήρες κείμενο, όπου με <span style="color: rgb(102, 255, 153);">λαχανί </span>φαίνονται τα τμήματα που δεν συμπεριελήφθησαν στο τελικό κείμενο. Κακώς κατά τη γνώμη μου, γιατί είναι σε απλή γλώσσα για να καταλαβαίνει ο απλός κόσμος. Το τσουρουτεμένο κείμενο μπορείτε να το βρείτε <a href="http://www.dei.gr/ecPage.aspx?id=3971&amp;nt=18&amp;lang=1">εδώ</a>. Όμως δεν έχει πλάκα.</span><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Σχετικά με τις εγκριθείσες αυξήσεις ηλεκτρικού ρεύματος από την 1η Δεκεμβρίου 2007 θεωρούμε απαραίτητο να σας ενημερώσουμε σωστά και υπεύθυνα για την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στον τομέα του Ηλεκτρισμού:</span></span> <ul><li style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> Οι εγκριθείσες ποσοστιαίες αυξήσεις, οι οποίες είναι πράγματι μεγάλες, δεν είναι τόσο μεγάλες σε απόλυτα ποσά ανά πελάτη. Είναι, όμως, οι μικρότερες δυνατές και δεν καλύπτουν τα συνολικά κόστη παραγωγής, μεταφοράς, διανομής και διάθεσης ηλεκτρικού ρεύματος.</span> <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Δηλαδή πιεστήκαμε όσο μπορούσαμε για αυτές τις αυξήσεις κι ούτε ένα ευχαριστώ...</span><br /></li><li style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Οι νέες αυξήσεις ανεπαίσθητη επίδραση θα έχουν στον πληθωρισμό. Με βάση το Δείκτη Τιμών Καταναλωτή της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ο συντελεστής στάθμισης για το ηλεκτρικό ρεύμα είναι μόλις 1,645%. Δηλαδή, το μέσο νοικοκυριό πληρώνει για καθαρή αξία ηλεκτρικού ρεύματος 1,6 ευρώ ανά 100 ευρώ δαπανών του.</span> <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Η μεγαλύτερη αγωνία του κάθε καταναλωτή είναι αν θα ανέβει ο πληθωρισμός. Ας πληρώνει ο ίδιος τα μαλλιοκέφαλά του, αν ο πληθορισμός δεν ανεβαίνει πολύ, όλα εντάξει.</span><br /></li><li style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Δυστυχώς μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ πληρώνονται και άλλα ποσά για λογαριασμό τρίτων (δημοτικά τέλη, φόροι κλπ). Έτσι, διογκώνονται οι λογαριασμοί και δημιουργείται μια "δυσμενής εικόνα" για τη ΔΕΗ.</span> <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Θα πέρναμε έναν στυλίστα να μας φτιάξει την εικόνα, αλλά θα έπρεπε να κάνουμε κι άλλες αυξήσεις κι εσείς όλο παροπονιέστε. Άντε.</span><br /></li><li style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Τα τιμολόγια για τα νοικοκυριά στην Ελλάδα, σύμφωνα με την EUROSTAT, είναι από τα χαμηλότερα μεταξύ των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.). Εάν δε λάβουμε υπόψη την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών της κάθε χώρας μέλους τότε είναι τα χαμηλότερα στην Ευρώπη. Με απλά λόγια, και χώρες με σημαντικά χαμηλότερο ανά κάτοικο εισόδημα έχουν πολύ υψηλότερα τιμολόγια.</span> <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Άρα μας παίρνει να τα αυξήσουμε κι άλλο. Γκρηνιάρηδες.</span><br /></li><li style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Όσον αφορά στις αυξήσεις από 1/12/07 των τιμολογίων για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες η μέση επίπτωση στο κόστος των πωληθέντων προϊόντων τους θα είναι κάτω του 1%.</span> <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Άρα 1,6% από πάνω, 1% από δω, φτάνουμε στο 2,6%. Αν ψάξουμε 'δω γύρω, όλο και κάτι ακόμα θα βρούμε.</span><br /></li><li style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Οι παρεχόμενες από τη ΔΕΗ Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας έχουν ένα πολύ μεγάλο κόστος για την Επιχείρηση και μειώνουν την κερδοφορία της. Από αυτές επωφελούνται οι πολυμελείς οικογένειες και οι κάτοικοι των νησιών μας που δεν είναι συνδεδεμένα με το Ηπειρωτικό Σύστημα.</span> <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Χάρη τους κάνουμε που τους δίνουμε ρεύμα, μειώνοντας την κερδοφορία μας. Η κερδοφορία είναι το πιο ιερό πράγμα.</span><br /></li><li style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Λόγω των καθηλωμένων για χρόνια τιμολογίων, σε επίπεδα κατά πολύ κάτω του κόστους, κανένας ιδιώτης δεν έχει μπει στην εμπορία ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν αναπτύχθηκε μέχρι σήμερα ανταγωνισμός στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.</span> <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Με απλά λόγια, μάγκες είμαστε μονοπώλειο. Να κι αν σας αρέσει, να κι αν δε σας αρέσει.</span></li><li style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Η κατακόρυφη άνοδος των τιμών των καυσίμων και των αγορών ηλεκτρικής ενέργειας επιβαρύνουν ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια τη ΔΕΗ και μειώνουν δραματικά την κερδοφορία της. Η αναπροσαρμογή των τιμολογίων από την 1η Δεκεμβρίου θα καλύψει μέρος μόνο αυτού του κόστους από καύσιμα και αγορές ενέργειας.</span> <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Γι'αυτό, αντί να κάνετε διαμαρτυρίες και πράσινα άλογα, δεν τσοντάρετε από λίγο ο καθένας μπας και αυξηθεί η ιερή μας κερδοφορία?Έκτος από τις αυξήσεις εννοείται, για τις οποίες έτσι κι αλλιώς δεν έχετε επιλογή. Ένας έρανος ας πούμε, υπέρ της ΔΕΗ δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα.</span><br /></li><li style="color: rgb(0, 0, 0); font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Οι ακραίες υψηλές θερμοκρασίες που επικράτησαν εφέτος ανέδειξαν την αναγκαιότητα σημαντικής αναβάθμισης των δικτύων και ενίσχυσης του παραγωγικού δυναμικού. Αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνει χωρίς αναπροσαρμογή των τιμολογίων και, δυστυχώς, δεν μπορεί να γίνει άμεσα, γιατί τα αποτελέσματα των επενδύσεων θα εμφανισθούν μετά την ολοκλήρωσή τους.</span> <span style="color: rgb(102, 255, 153);">Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι. Μέχρι να ολοκληρωθούν οι επενδύσεις πρέπει να σας τα παίρνουμε χοντρά. Για το καλό σας βεβαίως βεβαίως.</span><br /></li><li><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Ο μη εξορθολογισμός των τιμολογίων συνιστά σοβαρή απειλή για το ενεργειακό μέλλον της χώρας. Γιατί, εάν δεν γίνουν επενδύσεις - από τη ΔΕΗ ή (και) τους ιδιώτες - θα παρακμάσει ο Τομέας Ηλεκτρισμού της χώρας μας και αναπόφευκτα θα εξαρτώμεθα όλοι από τις εισαγωγές και τη διεθνή ενεργειακή συγκυρία.</span> </span><span style="color: rgb(102, 255, 153); font-style: italic;">Αυτό είναι. Εξορθολογισμός. Είναι παράλογο να είναι φτηνό το ρεύμα. Ελάτε στα συγκαλά σας και πληρώστε το 30% παραπάνω.</span></li></ul><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);">100% η ανακοίνωση για 100% απόλαυση. Αρκετά με τη ΔΕΗ. ΑηΔΕΗάσαμε.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-7708192185544971446?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-51219814026721886352007-12-07T14:56:00.000+02:002007-12-07T15:52:24.943+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R1lQD-IH9iI/AAAAAAAAALw/TVOQ1YI-S_M/s1600-h/greece359.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R1lQD-IH9iI/AAAAAAAAALw/TVOQ1YI-S_M/s320/greece359.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141228478767035938" border="0" /></a><br />Το γάλα στην Ελλάδα λέει, είναι από τα ακριβότερα στην Ευρώπη. Το ίδιο κι ο καφές και σχεδόν όλα τα υπόλοιπα. Δεν ξέρω γιατί, ίσως επειδή χρησιμοποιούν στον καφέ το ακριβό ελληνικό γάλα, το οποίο επίσης δεν ξέρω γιατί είναι ακριβό. Ίσως επειδή οι ελληνικές αγελάδες είναι πιο μάγκικες από τις ξένες. Δεν είναι σαν εκείνες τις βλαμμένες τις ολλανδικές πχ, που το μόνο που κάνουν είναι να τρώνε χορτάρι και να βγάζουν γάλα. Η δική μας αγελάδα δε βόσκει απλά, βόσκει κάτω στη λιακάδα. Δεν τρώει απλά χόρτα. Τρώει τα χόρτα τα μεγάλα για να κατεβάσει γάλα. Άρα είναι μάλλον λογικό να βγάζει ακριβότερο γάλα.<br />Αρκετά με το γάλα. Ευτυχώς, όλα τα υπόλοιπα πάνε μια χαρά. Όχι όλα ακριβώς. Ο καθένας από μας, δε μπορεί, θα έχει βρεθεί σε ένα ΙΚΑ, σε μια τράπεζα, σε ένα σουπερμάρκετ στα τυριά ή τα ζαμπόν, κάπου τέλος πάντων που υπάρχει ουρά. Σε καθέναν από μας έχει σπάσει τα νεύρα ένας συνταξιούχος, που με νύχια και με δόντια προσπαθεί να βρεθεί μπροστά στην ουρά. (Ας μην πούμε για τις χρυσές εποχές του ΙΚΑ με τα χαρτάκια που εξαφανίζονταν πριν ο κόκκορας λαλίσει 3 φορές). Αυτό λοιπόν, το μελανό σημείο της κοινωνίας, η ύπαρξη συνταξιούχων, τείνει να επιλυθεί. Οπότε θα ησυχάσουμε όλοι. Και ειδικά μια μικρή μερίδα εργαζόμενων σε δημόσιες υπηρεσίες που απλά δε γουστάρουν να σε εξυπηρετήσουν, αλλά εσύ εκεί, επιμένεις. Όταν λοιπόν θα δουλεύεις για πάντα, δε θα έχεις χρόνο να τραβιέσαι σε υπηρεσίες πρωί πρωί και θα αφήνεις τους ανθρώπους στην ησυχία τους.<br />Ευτυχώς όμως, το απόγευμα (μάλλον) θα έχεις χρόνο για ψώνια. Αποθεώνω το ελληνικό δαιμόνιο όταν βλέπω το δημοσιογράφο με το μαρκούτσι στη λαϊκή να ρωτάει την κυρία με το μωβ γυαλί ηλίου-τελευταία μόδα, κι αυτή να λέει ότι δεν έχει λεφτά για αγγούρια. Πάλι καλά που οι καλές οι τράπεζες βοηθάνε σχεδόν αφιλοκερδώς όσους δεν έχουν λεφτά. Αφού καμιά φορά αναρωτιέμαι από πού βγάζουν αυτές οι τράπεζες. Υπάρχουν ένα σωρό δάνεια, για διάφορους σκοπούς υποτίθεται, αλλά κανένας δε σε εμποδίζει να πάρεις όποιο θες από αυτά και να αγοράσεις όποιο αυτοκίνητο θες ή τα ρούχα της καινούριας κολεξιόν.<br />Μιας και είπα αυτοκίνητο, με μια δική μου μελέτη ένα 20% των Ελλήνων οδηγάει το τζιπάκι της Πόρσε. Το μόνο που μένει είναι να βρω τι κάνω λάθος και δεν είμαι κι εγώ μέσα σ'αυτό το 20%.<br />Ας το παραδεχτούμε. Είμαστε μια υπερσύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία, όπου λειτουργεί ο ανταγωνισμός της αγοράς, γι'αυτό και πέφτουν οι τιμές και δεν υπάρχουν μονοπώλεια. Αν πχ μια εταιρία του ρεύματος αυξήσει τις τιμές, μπορείς να πας σε κάποια άλλη από τις τόσες που υπάρχουν. Αν και διάβασα σε μια εφημερίδα ότι από τότε που απελευθερώθηκε η αγορά του ρεύματος σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, αυξήθηκαν οι τιμές. Είχε και ένα πινακάκι με τις τιμές στις χώρες αυτές, μεταξύ των οποίων και η Ελλάς, που έπαιρναν την ανηφόρα. Η εφημερίδα βέβαια δεν ήτω της κυβερνήσεως, γι'αυτό και τα έλεγε αυτά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-5121981402672188635?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-91163350087967050742007-12-05T17:23:00.000+02:002007-12-05T17:27:54.979+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R1bDBeIH9hI/AAAAAAAAALo/uVCUdwMbnic/s1600-h/%21cid_image001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/R1bDBeIH9hI/AAAAAAAAALo/uVCUdwMbnic/s320/%21cid_image001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5140510454724425234" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΑΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><br />ΣΤΙΣ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><br />ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΘΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><br />ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><br />15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><br />ΚΑΙ ΩΡΑ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ</span><br /> <span style="color: rgb(255, 255, 255);">ΓΙΑ 15 ΛΕΠΤΑ</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><br />ΚΑΤΕΒΑΖΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΑΚΟΠΤΗ.</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><br />ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!!!</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"> </span><span style="color: rgb(255, 255, 255);"><br />ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ?????</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-9116335008796705074?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-30416398936683014512007-11-28T20:54:00.000+02:002007-11-28T20:56:36.320+02:00<object width="425" height="355"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/sdUUx5FdySs&rel=1"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/sdUUx5FdySs&rel=1" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="355"></embed></object><br />Όταν το είδα το είχαν ήδη δει πάνω από 13.300.000 κόσμος. Αλλά όχι εγώ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-3041639893668301451?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-30073039963384337362007-11-15T11:06:00.000+02:002007-11-17T12:07:58.259+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Rz6j9qjq5NI/AAAAAAAAAKM/05exqCq7ASU/s1600-h/PATRA.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Rz6j9qjq5NI/AAAAAAAAAKM/05exqCq7ASU/s320/PATRA.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5133720905040192722" /></a><br />Τις προηγούμενες μέρες βρέθηκα στην Πάτρα, την πόλη που πέρασα τα φοιτητικά μου χρόνια, για να μαζέψω συστατικές, μιας και έχω αποφασίσει να ξενιτευτώ.<br />Πριν ένα χρόνο, όταν πλησίαζα στα τελειώματα, ήθελα να φύγω και να μην ξαναπατήσω στην Πάτρα. Ίσως να μην έφταιγε τόσο η ίδια η πόλη, αλλά οι συνθήκες γενικά. Μετά από τον κενό χρόνο στο στρατό, η Πάτρα μου έλειψε. Είναι αλήθεια αυτό που λένε ότι η μνήμη απωθεί άσχημες στιγμές και μένουν μόνο οι ευχάριστες.<br />Αν και πέρασε μόνο ένας χρόνος, αρκετά άλλαξαν στην Πάτρα. Μαγαζιά που δεν υπήρχαν τώρα υπάρχουν, μαγαζιά που υπήρχαν τώρα δεν υπάρχουν. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι περισσότεροι φίλοι και γνωστοί μου έχουν κι αυτοί εγκαταλείψει την πόλη. Πέρναγα κάτω από τα σπίτια τους, σε κάποια από τα οποία πέρασα πολλές ώρες και υπάρχουν αναμνήσεις, αλλά τώρα κάποιος άλλος μένει εκεί.<br />Τους δρόμους της Πάτρας τους ξέρω καλά, κάποτε ήξερα και πολλούς από τους κατοίκους της, τώρα μου έμειναν μόνο οι δρόμοι (το λέω το "κάποτε" σα να έχουν περάσει αιώνες από τότε...).<br />Παρ'όλ'αυτά, υπάρχουν και κάποια πράγματα που στην Πάτρα έμειναν ίδια και είμαι σίγουρος ότι δε θα αλλάξουν ποτέ. Όταν αρχίσει να βρέχει, δε σταματάει, χαρακτηριστικό της δυτικής Ελλάδας μάλλον γενικότερα. Το πιο αστείο όμως, είναι το κυκλοφοριακό της πόλης. Μου έκαναν εντύπωση, πριν ακόμα μπω στα όρια της Πάτρας, μόλις άρχισα να πιάνω πατρινούς σταθμούς στο ραδιόφωνο, διαφημιστικά σποτάκια για το διπλοπαρκάρισμα. Σκέφτηκα ότι όντως η κατάσταση είχε παραγίνει και ήταν καιρός να ληφθούν κάποια μέτρα. Η πράξη συνήθως διαφέρει από τη θεωρία. Και στην πράξη, τα διπλοπαρκαρισμένα ήταν όπως τα θυμώμουν απί πάντα, μόνο που τώρα, όσοι είχαν παρκάρει κανονικά είχαν πληρώσει στα καινούρια παρκόμετρα του δήμου. Σαν αυτό που λέμε "και κερατάδες και δαρμένοι". Πιστεύω ότι από τη στιγμή που δε μπορείς να πολεμήσεις κάτι, απλά το αποδέχεσαι και αφήνεσαι. Go with the flow. Αντί να πολεμήσει ο δήμος το διπλοπαρκάρισμα, πρέπει να το μετατρέψει σε τουριστική ατραξιόν. "Ελάτε να δείτε το αρχαίο ωδείο, τη γέφυρα του Ρίου, τα διπλοπαρκαρισμένα. Πάτρα. Γιατί έτσι μας αρέσει!" (το τελευταίο είναι κλεμμένο από διαφήμιση μπύρας, αλλά σκοτίστηκα).<br />Τέλοσπάντων, κυκλοφορώντας στην πόλη των φοιτητικών μου χρόνων, αν και στιγμιαία ξαναένιωσα φοιτητής, χωρίς συμφοιτητές όμως, είχα την αίσθηση ότι έχω μεγαλώσει. Κάτι που ξέρω πως δεν ισχύει, αφού έχω κάνει συμφωνία με ανώτερες δυνάμεις για αιώνια ζωή, παγκόσμια κυριαρχία κτλ κτλ. Οπότε θα μου περάσει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-3007303996338433736?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-70503333355595384742007-11-07T14:54:00.000+02:002007-11-07T15:31:10.719+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RzG-FS5jdkI/AAAAAAAAAKE/ObwovyXp9AM/s1600-h/the_mall3+copy.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RzG-FS5jdkI/AAAAAAAAAKE/ObwovyXp9AM/s320/the_mall3+copy.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130090448733566530" /></a><br />Μετά την πρόσφατη παραίτησή μου (δε με απολύσατε, εγώ παραιτήθηκα κουφάλες, μου χα χα χα χα!!!), από τον ελληνικό στρατό, λέω να είμαι για κάποιο διάστημα ένας από αυτούς του αργόσχολους που δεν έχουν να κάνουν τίποτα και τριγυρνάνε στα μαγαζιά και από καφετέρεια σε καφετέρεια. Από αυτούς που τριγυρνάνε στους δρόμους 11 το πρωί και κάνουν τους υπόλοιπους να αναρωτιούνται "μα καλά, δε δουλεύει κανένας σ'αυτή τη χώρα?". Ρητορικό το ερώτημα, εννοείται.<br />Σήμερα λοιπόν, στην πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου και ειδικά στο κομμάτι της που αποφάσισα να μην κάνω τίποτα, είπα να πάω στο ναό της κατανάλωσης, το μολ, να ανάψω κι εγώ ένα καταναλωτικό, πολυεθνικής προέλευσης, κεράκι.<br />Δεν είναι πρώτη φορά που πηγαίνω εκεί πρωί και οφείλω να ομολογήσω ότι είναι πολύ καλύτερα από τα απογεύματα και πάρα πολύ καύτερα από γιορτές και σαβατοκύριακα. Γιατί πολύ απλά, μπορείς και περπατάς στους διαδρόμους και δε νιώθεις ότι είσαι σε διαδήλωση. Ίσως επειδή όντως κάποιοι μπορεί να δουλεύουν τις καθημερινές τα πρωινά, αλλά κυρίως, λειτουργούν τα σχολεία, οπότε οι ηλικίες 10-16 είναι απασχολημένες αυτές τις ώρες, αυτά τα πρωινά εγώ και άλλοι πολυάσχολοι σαν κι εμένα γυρνάμε άσκοπα και σχετικά ανενόχλητα στους διαδρόμους του μολ.<br />Σήμερα όμως, αν και Τετέρτη πρωί, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ο κόσμος ήταν περισσότερος απ'ότι συνήθως, ο μέσος όρος ηλικίας μικρότερος απ'ότι συνήθως και το σκηνικό θύμιζε απόγευμα Παρασκευής.<br />Τη στιγμή που είδα αυτή την εικόνα, είχα μια αποκάλυψη. Η πολυαγαπημένη μας κυβέρνηση, ο εκπρόσωπος τύπου της, αυτός ο χαμογελαστός άνθρωπος που όλοι έχουμε στην καρδιά μας, είχαν δίκιο τελικά. Οι καταλήψεις είναι πράγματι υποκεινούμενες, αλλά όχι από το ΚΚΕ και το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά από το μολ. Τώρα όλα βγάζουν νόημα και δένουν μεταξύ τους. Συμβαίνει καμιά φορά, σπάνια αλλά συμβαίνει, οι πολυεθνικές να είναι λίγο άπληστες. Μπορεί να σκέφτηκαν ότι είναι καλό που πολλοί μαθητές πάνε στο μολ τα απογεύματα, θα ήταν καλύτερο όμως, να πήγαιναν και το πρωί. Και εγένετω το θαύμα.<br />Μπορεί πίσω στα σχολεία να είναι κάποια παιδιά που με βάση κάποια δικαιολογία κρατάνε την κατάληψη. Οι υπόλοιποι, από την άλλη, ανήκουν στη κατηγορία που η πολυχρονεμένη μας κυβέρνηση λέει ότι θέλουν να κάνουν μάθημα και προφανώς καταπολεμούν τον πόνο τους με shopping therapy, γιατί είναι ακόμα ανήλικοι για να τον πνίξουν στο ποτό. Ένα πραγματικό δράμα, που μόνο η Άννα Φραπελιά Δρούζα "μπορεί" να αναδείξει σε όλο του το μεγαλείο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-7050333335559538474?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-21766933505209964302007-11-06T16:35:00.000+02:002007-11-06T16:44:14.746+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RzB9ri5jdiI/AAAAAAAAAJw/bLOZvU7_Q5Q/s1600-h/NOWAR.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RzB9ri5jdiI/AAAAAAAAAJw/bLOZvU7_Q5Q/s320/NOWAR.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129738162631046690" /></a><br />Πέρασα τον τελευταίο χρόνο "υπηρετώντας" τη μαμά πατρίδα. Η θητεία μπορεί να περιγραφεί με 3 λέξεις. Αηδία, ξεφτίλα, κατάντια.<br />Όχι για όσα πέρασα εγώ, αλλά γι'αυτά που είδα να περνάνε οι άλλοι. Κατάλαβα ότι μόνο στο Άγιο Όρος και στα στρατόπεδα, ο χρόνος έχει κολλήσει στο 1800 και πιο πίσω. Ειλικρινά, αν ήταν να περιγράψω καταστάσεις δε θα ήξερα από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Το πρόβλημα είναι ότι πια εγώ είμαι εκτός του συστήματος και -κακώς- δε με αφορούν αυτά που άφησα πίσω και αύριο θα έχω ξεχάσει κιόλας. Ίσως αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που κρατάει στη ζωή το σύστημα: όλοι ανέχονται και υπομένουν μέχρι να ξεφύγουν οι ίδιοι και μετά ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους.<br />Έλεγα ότι μόλις απολυθώ θα προσπαθούσα να κάνω καναδυό πράγματα που σκεφτόμουν και θα ταρακουνούσαν ελάχιστα τα λιμνάζοντα νερά του μικρόκοσμου κάποιων μονάδων. Τώρα, αν και δεν έχω ούτε καν 24 ώρες που επανήλθα στην πραγματικότητα, όλα μουν φαίνονται πολύ μακρινά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-2176693350520996430?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-53246109143095183102007-10-27T14:46:00.000+03:002007-10-27T14:47:40.786+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RyMlUy5jdgI/AAAAAAAAAJg/qRj8fC8zgow/s1600-h/parelash.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RyMlUy5jdgI/AAAAAAAAAJg/qRj8fC8zgow/s320/parelash.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125981840068539906" /></a><br />Το είδα <a href="http://aeisixtir.blogspot.com/2007/10/blog-post_22.html">εδώ </a>και μου άρεσε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-5324610914309518310?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-84825470068989918472007-10-03T15:27:00.000+03:002007-10-03T16:10:32.527+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RwOUaxAqHrI/AAAAAAAAAHg/hS4NC0AMbV0/s1600-h/260305.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RwOUaxAqHrI/AAAAAAAAAHg/hS4NC0AMbV0/s320/260305.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117096789176622770" /></a><br />Κλασσικός Έλληνας οδηγός. Ο άρχοντας του δρόμου (και των πάντων γενικότερα).<br />Φραπεδούμπα στο χέρι, εννοείται, και τέρμα τα γκάζια. Ο φραπές έχει ένα κακό. Τελειώνει. Το χάρτινο ποτηράκι που τον περιέχει του είναι άχρηστο μετά. Ο άρχοντας το πετάει από το ανοιχτό παράθυρο, γιατί έτσι γουστάρει ρε παιδί μου. Του έρχεται και μια λιγούρα, τρώει το τυροπυτίδι και το χαρτί κι αυτό από το παράθυρο. Γουστάρει λέμε.<br />Όμως ο άρχοντας του δρόμου έχει και μάτια αετού. Δεν του ξεφεύγει τίποτα. Παρατηρεί την κάθε λεπτομέρεια. Το μάτι του πέφτει πάνω στα σκουπίδια στην άκρη του δρόμου. "Έ πώς να μην ανάβουν φωτιές μετά?"<br />Μεγάλε είσαι σωστός! Τελεία και παύλα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-8482547006898991847?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-49146219931074052372007-09-05T16:38:00.000+03:002007-09-05T16:44:06.092+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Rt6yalMq4EI/AAAAAAAAAGs/zSBampLFdIE/s1600-h/eklogotubbiesbyneropistolero.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Rt6yalMq4EI/AAAAAAAAAGs/zSBampLFdIE/s400/eklogotubbiesbyneropistolero.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106715197216317506" /></a><br /><br />Είμαστε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα.<br /><br /><br />ΥΓ: Φυσικές καταστροφές συμβαίνουν παντού και θα συμβαίνουν πάντα. Η διαφορά είναι πώς τις αντιμετωπίζει μετά κανείς. Ως ευκαιρία για έξτρα ψήφους ή ως μια απλή παρεξήγηση ("άκουσα ότι μοιράζουν λεφτά και πήγα κι εγώ")...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-4914621993107405237?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-10741928878103623782007-07-27T00:17:00.000+03:002007-07-27T00:22:40.943+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RqkQX-QPW9I/AAAAAAAAADM/wBI0P3MuNbM/s1600-h/detective.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RqkQX-QPW9I/AAAAAAAAADM/wBI0P3MuNbM/s320/detective.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091618857753205714" /></a><br /><br />Έτσι όπως τριγύρναγα στη μλογκόσφαιρα, έπεσα πάνω σε ένα φοβερό αθλητικό μπλογκ. "<a href="http://myparaga.blogspot.com">myparaga.blogspot.com</a>"<br />Φοβερή πένα αυτός που το έχει. Μπράβο στο παιδί...<br /><br />ΥΓ: Τα έλεγα στο προηγούμενο ποστ. Μετά τη σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, ξύπνησε ο οπαδός μέσα μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-1074192887810362378?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-34625378952114234652007-07-17T19:51:00.001+03:002007-07-26T10:53:20.632+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RqhS5eQPW4I/AAAAAAAAACo/fZZ8MX9B19Y/s1600-h/fasbrain.jpeg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RqhS5eQPW4I/AAAAAAAAACo/fZZ8MX9B19Y/s320/fasbrain.jpeg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091410526069545858" /></a><br /><br />Τον τελευταίο καιρό έχω αναγκαστεί να δω πολύ τηλεόραση. Μιλάμε για πολύ όμως. Και ειλικρινά, ένιωσα τα εγκεφαλικά μου κύτταρα να καίγονται ένα ένα, φωνάζοντας απεγνωσμένα "όχι άλλοοοοοοο....". <br />Αλλά δε μπορούσα να εκτελέσω τη σύνθετη λειτουργία του να πιάσω το τηλεκοντρόλ και να πατήσω το κόκκινο κουμπάκι.<br />Και το θέμα είναι ότι τα νευρικά κύτταρα δεν ξαναγενιούνται. Άρα η βλάβη είναι μη αναστρέψιμη.<br />Έχει τύχει να είμαι μπροστά στο στην τηλεόραση σε μια στιγμή που το ποιοτικότερο πρόγραμμα ήταν μια βραζιλιάνικη (μπορεί και μεξικάνικη) μεταγλωττισμένη σαπουνόπερα.<br />Άντε να δω τι άλλο θα κάνω για την πατρίδα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-3462537895211423465?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-82023378783388546342007-07-06T16:16:00.000+03:002007-07-06T16:31:06.127+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Ro5DwdlVz4I/AAAAAAAAACM/sIYVLZZMW4k/s1600-h/Harvey-Family-Portrait.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Ro5DwdlVz4I/AAAAAAAAACM/sIYVLZZMW4k/s320/Harvey-Family-Portrait.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084075529201897346" /></a><br /><br /><span style="font-style:italic;"><span style="font-style:italic;">αριστοκρατία η [aristokratía] O25 : 1.(ιστ.) πολίτευμα στο οποίο την εξουσία κατείχε και ασκούσε μια μειοψηφία ευγενών ή πλουσίων: <span style="font-weight:bold;">H ~ και η δημοκρατία είναι αντίπαλα πολιτεύματα</span>. 2. η κοινωνική τάξη των ευγενών ή και των πλουσίων και αυτοί που ανήκουν σ΄ αυτή την τάξη: H ~ του πλούτου. Έκανε λεφτά και μπήκε στους κύκλους της αριστοκρατίας. || Eργατική ~, προνομιούχα ή υψηλόμισθα στρώματα εργαζομένων. || (ειρ.): Aυτός είναι βαριά / ψηλή ~, καλομαθημένος, ακατάδεχτος. || ~ του πνεύματος, κάστα διανοουμένων με υψηλή μόρφωση, καλλιέργεια. [λόγ.: 1: αρχ. ἀριστοκρατία· 2: σημδ. γαλλ. aristocratie (στη νέα σημ.) < λατ. aristocratia < αρχ. ἀριστοκρατία] </span></span><br /><br />Η φράση στα bold δεν είμαι και τόσο σίγουρος ότι ισχύει. <br />Και μια άσχετη με όλα τα παραπάνω είδηση...Η κόρη κάποιου βουλευτή κάποιου κόμματος κατεβαίνει υποψήφια στην περιφέρεια του μπαμπά, σε κάποιο νομό από "Ρ" στην Κρήτη. Έτσι, όταν βγει, γιατί θα βγει, θα είναι η διακοσιοστή+ απόγονος πρώην βουλευτή, που αναλαμβάνει τη δύσκολη αυτή δουλειά.<br />Επιμονή πάντως αυτοί οι γονείς, να αναλαμβάνουν τα παιδιά τις family businesses. Μπορεί το παιδί να μη θέλει να γίνει βουλευτής, τί το πιέζεις?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-8202337878338854634?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-61132574388125446752007-07-03T14:58:00.000+03:002007-07-03T15:15:50.901+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Roo9c9lVz3I/AAAAAAAAACE/bsSFuAwLor0/s1600-h/superstock_153-1512_b~Door-to-the-Unknown-Posters.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Roo9c9lVz3I/AAAAAAAAACE/bsSFuAwLor0/s400/superstock_153-1512_b~Door-to-the-Unknown-Posters.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5082942697217838962" /></a><br /><br />Είναι περίεργη η ιστορία με το στρατό. Όλοι λένε ότι είναι ένα διάλειμμα και έχουν δίκιο. Και σε όλους αρέσει το διάλειμμα, σωστά? Περίπου...<br />Όταν το διάλειμμα είναι αναγκαστικό και έχει ήδη αρχίσει να γίνεται κουραστικό από τα πρώτα λεπτά (ή μήνες) και όταν όλα γύρω κινούνται ενώ εσύ μένεις στάσιμος, το σκέφτεσαι λίγο αν σ'αρέσει αυτό το διάλειμμα ή όχι.<br />Άσε που δεν το λες ακριβώς ξεκούραση αυτό που περνάς, γιατί μόνο ήσυχο δε σ'αφήνουν.<br />Όπως και να'χει, τελειώνει και αυτή η φάση κάποια στιγμή και πρέπει να προετοιμάζεται κάποιος για την επιστροφή στην πραγματικότητα. Γιατί ο στρατός μπορεί να έχει πολλά χαρακτηριστικά, δεν έχει όμως σχέση με τον πραγματικό κόσμο. Κινείται στο δικό του χρόνο, με το δικό του τρόπο και προσπαθεί να αποφεύγει κάθε επαφή με τους "έξω".<br />Αρκετά με το στρατό. Σύντομα έρχεται άλλο ποστ με δεν-ξέρω-κι-εγώ-τι θέμα, πάντως όχι στρατιωτικό.<br /><br />ΥΓ: Εξαφανίστηκα για κάμποσο καιρό, αλλά δεν ήταν ακριβώς στο χέρι μου τα πράγματα. Τώρα επέστρεψα. (κι αυτό είναι και απειλή και δέσμευση...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-6113257438812544675?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-39548363683128721492007-04-24T15:34:00.001+03:002007-04-24T15:34:20.967+03:00Κοίτα να δεις που τελικά είναι ωραίο να κάνεις τριήμερες εκδρομές στα νησιά, ειδικά τώρα που ανοίγει ο καιρός.<br />Ο θαλάσσιος δρόμος τις προηγούμενες μέρες με έβγαλε στη Νάξο. Δε θα αναφέρω εδώ τον μακρύ -με το συμπάθειο- κατάλογο με τα ωραία τις Νάξου.<br />Σκοπός του ποστ είναι να μαθαίνουν οι νεότεροι και να θυμούνται οι παλιότεροι.<br />Πριν...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Ri0gKnkuGFI/AAAAAAAAABU/VmBTM6H4ErU/s1600-h/22-04-07_1650_2.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Ri0gKnkuGFI/AAAAAAAAABU/VmBTM6H4ErU/s320/22-04-07_1650_2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5056733323400714322" /></a><br />Και μετά...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Ri0gUnkuGGI/AAAAAAAAABc/7YTiC2J1Z0k/s1600-h/lucasarts-logo.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Ri0gUnkuGGI/AAAAAAAAABc/7YTiC2J1Z0k/s320/lucasarts-logo.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5056733495199406178" /></a><br /><br />Το σημείο απ'όπου ξεκίνησαν όλα, μπορεί να το βρει κανείς δίπλα στο πιο γνωστό μαγαζί για βάφλες στο νησί. Δε λέω το όνομα του μαγαζιού για να μην πουν ότι κάνουμε και διαφήμιση. Όχι ότι έχω κανένα πρόβλημα, αλλά όχι και τζάμπα ρε παιδιά...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-3954836368312872149?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-24045985229794874262007-04-18T14:50:00.001+03:002007-04-18T14:52:44.513+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RiYGVEDm_iI/AAAAAAAAABE/mIV7CAIowZs/s1600-h/doing.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RiYGVEDm_iI/AAAAAAAAABE/mIV7CAIowZs/s320/doing.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5054734590705860130" /></a><br /><br />Oh yeah!<br />God bless...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-2404598522979487426?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-12479478299930910182007-04-12T08:45:00.001+03:002007-04-12T08:45:43.345+03:00Όπου Ε.Σ. = Ελληνικός Στρατός.<br>Φέτος είπα να προτιμήσω για τις διακοπές του Πάσχα ένα από τα νησιά του Αιγαίου. Μάλιστα, το είχα διαλέξει από τον Γενάρη και ήμουν εκεί για να πιάσω θέση.<br>Την ίδια ιδέα με μένα είχαν κι άλλοι πολλοί, με τους οποίους έχουμε κι άλλα κοινά, μιας και παρατήρησα ότι φορούσαμε όλοι τα ίδια ρούχα, άρα υπέθεσα ότι ψωνίζουμε από το ίδιο μαγαζί. &quot;Κοίτα να δεις, μικρός που είναι ο κόσμος&quot; σκέφτηκα. <br>Όλοι μαζί λοιπόν, σα μια χαρούμενη παρέα, αποφασίσαμε, εντελώς αυθόρμητα και εντελώς εθελοντικά, να οργανώσουμε τη γιορτή. Μερικοί μάλιστα, από τον υπερβάλλοντα ζήλο, δεν πρόλαβαν να φάνε και στο τέλος της μέρας είχαν και μια μικρή υπερκόπωση. Και όλα αυτά για να μείνουν ευχαριστημένοι οι υψηλοί προσκεκλημένοι. Γιατί όπως και να το κάνουμε η ηθική ικανοποίηση από το να βλέπεις τους άλλους να τρώνε αξίζει και τις πολλές ώρες προετοιμασίας και τις ώρες που πήρε το συμμάζεμα μετά. <br>Ήμασταν μια ευχάριστη ατμόσφαιρα, που έχει πει και κάποιος, τον οποίο δε θυμάμαι τώρα.<br>Λέω πάντως, του χρόνου να κάνω κάπου αλλού Πάσχα και είμαι σίγουρος ότι δε θα μοιάζει με τη φετινή μοναδική εμπειρία.<br>Χρόνια πολλά σε όλους! <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-1247947829993091018?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-21051407689982951482007-03-18T19:41:00.000+02:002007-03-18T20:23:13.540+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Rf2CGfIrVVI/AAAAAAAAAA4/SfKOZWVSRSc/s1600-h/endless-road-1280x1024.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Rf2CGfIrVVI/AAAAAAAAAA4/SfKOZWVSRSc/s320/endless-road-1280x1024.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043330205673542994" /></a><br /><br /><br />O <span style="font-weight:bold;">υδράργυρος </span>ξεπερνούσε τους 40 βαθμούς. Κοίταξε γύρω του. Δεν κουνιόταν τίποτα. Μόνο ο αέρας που έβραζε πάνω στην άσφαλτο. Τώρα άρχισε να συνειδητοιεί ότι για τις περασμένες -ούτε κι αυτός ξέρει πόσες- ώρες που οδηγούσε, δεν είχε διασταυρωθεί με κανένα άλλο αμάξι. Μα πού βρισκόταν? Σίγουρα, εκεί ακριβώς, ήταν το ακαταλληλότερο μέρος να μείνει από βενζίνη. Μάλλον στο τελευταίο βενζινάδικο που σταμάτησε, έβαλε πιο πολύ νερό, παρά οτιδήποτε άλλο. <span style="font-weight:bold;">Νοθεία</span>. Όχι μόνο στη βενζίνη. Σε ό,τι είχε να κάνει με αυτό το ταξίδι.<br />Πέρασε αρκετή ώρα, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο ο ήλιος εξακολουθούσε να χτυπάει κάθετα. Τότε ήταν που άρχισε να ξεκαθαρίζει η εικόνα. Κατάλαβε ότι οι ελπίδες του είχαν <span style="font-weight:bold;">εξανεμιστεί </span>από τη στιγμή που αποφάσισε να στρίψει σε εκείνη την <span style="font-weight:bold;">παράκαμψη</span>. Από την αρχή του σχεδόν, το ταξίδι ήταν προαποφασισμένο ότι δε θα είχε τέλος. Ή τουλάχιστον δε θα είχε το τέλος που αυτός θα ήθελε.<br />Ξεκίνησε να κάνει το μόνο που έμοιαζε πως θα μπορούσε να κάνει, να περπατάει.<br />Κάτι περίεργο συνέβαινε. Περίεργο? Υπό άλλες συνθήκες μπορεί. Τώρα ίσως και να ήταν αναμενόμενο. Περπατώντας, διαπίστωσε ότι ένα ατελείωτο <span style="font-weight:bold;">συρματόπλεγμα </span>περιέφραζε όλη την περιοχή. Χωρίς να υπάρχει κάπου είσοδος.<br />Μα πού βρισκόταν?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-2105140768998295148?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-68925375969068533582007-03-03T18:59:00.000+02:002007-03-03T19:18:27.964+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Remq7NUwsjI/AAAAAAAAAAs/jAvL8rexxB4/s1600-h/03.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/Remq7NUwsjI/AAAAAAAAAAs/jAvL8rexxB4/s320/03.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5037745592356352562" /></a><br /><br /><br />Μετά από πρόσκληση της <a href="http://sweet-and-tender-hooligan.blogspot.com/">weirdo</a>, πρέπει να πω κι εγώ 5 πράγματα για μένα.<br />Ποτέ δε βρίζω μπροστά σε άλλους. Ενώ όταν είμαι μόνος μου και ειδικά πίσω από το τιμόνι, ε όσο να'ναι όλο και κάτι θα πω, παρουσία κάποιου άλλου, οποιουδήποτε, δεν πρόκειται να πω βρισιά.Δεν ξέρω γιατί. Μέχρι που διάφοροι φίλοι μου έβαζαν στοιχήματα για να με κάνουν να πω κάτι. Με χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό που ένας συμφοιτητής μου, μου αράδιασε ότι βρισιά ήξερε και δεν ήξερε, προσπαθώντας να με τσαντίσει για να τον βρίσω κι εγώ.<br />Κι έδώ ερχόμαστε στο δεύτερο σημείο. Είμαι πολύ ψύχραιμος και ήρεμος. Πρέπει να είναι ελάχιστες οι φορές που έχω εκνευριστεί και ακόμα πιο ελάχιστες οι φορές που έχω εκνευριστεί για θέμα που δεν έχει να κάνει με τον Ολυμπιακό. Μία φορά έχω τσακωθεί με κάποιον, στο γυμνάσιο, και έχω να το θυμάμαι.<br />Παλιά νόμιζα ότι είμαι προληπτικός με διάφορα συνήθιστα πράγματα. Όπως ότι όταν πατάω μια γραμμή απο αυτές που έχουν μεταξύ τους οι πλάκες του πεζοδρομίου με το ένα πόδι, πρέπει να πατήσω και μία με το άλλο πόδι. Ή ότι πρέπει να σηκώνω και να αφήνω το σαπούνι τρεις φορές όταν πλένω τα χέρια μου και άλλα τέτοια τρελά.Αργότερα, στο πανεπιστήμιο, έμαθα ότι για όλα αυτά υπάρχει ένας όρος στην ψυχιατρική, που λέγεται ψυχαναγκαστική συμπεριφορά. Δε βαριέσαι, ότι έχει κανένας, καλό είναι...<br />Πρώτη φορά δοκίμασα ντομάτα πριν 3 χρόνια. Είναι ακόμα πολλά λαχανικά στην "προς δοκιμή" λίστα. Α, ναι. Πρέπει να δοκιμάσω και φέτα κάποια στιγμή.<br />Όταν ήμουν πιο μικρός, γιατί ακόμα μικρός είμαι, ήθελα να ήμουν μαύρος. Κι αυτό, γιατί είχα στο δημοτικό ένα συμμαθητή, τον Γιαρίντ από την Αιθιοπία (καλή του ώρα όπου κι αν είναι), που ήταν πιο γρήγορος, πιο δυνατός από τους υπόλοιπους και ήξερε και καλύτερη μπάλα. Ακούς Michael Jackson?<br /><br />Πάντως, δεν είμαι τόσο τρελός όσο ακούγομαι...<br />Πρέπει κι εγώ με τη σειρά μου να προσκαλέσω πέντε άτομα να κάνουν ένα παρόμοιο ποστ. Έλα όμως που αμφιβάλλω αν θα διαβάσουν πέντε άτομα αυτό το ποστ, που να μην έχουν ήδη συμμετάσχει στο παιχνίδι τουλάχιστον. Καλώ τους: <a href="http://ptwsh.blogspot.com/">ptwsh</a>, <a href="http://misslittledevil.blogspot.com/">misslittledevil</a>, <a href="http://qslv.blogspot.com/">chef de fa</a>,<a href="http://cgi.di.uoa.gr/~std04100/index.php">emufear</a>, <a href="http://kapoios-allos.blogspot.com/">ifrit</a><br /><br />ΥΓ: Ειλικρινά δεν πίστευα ότι εκτός από card reader κυκλοφορεί κάτι άλλο 5in1. Κι όμως.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-6892537596906853358?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-68174465144609543022007-02-25T17:36:00.000+02:002007-02-25T17:46:10.585+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/ReGvKqwuHgI/AAAAAAAAAAg/E9P59qBfocQ/s1600-h/headphones.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/ReGvKqwuHgI/AAAAAAAAAAg/E9P59qBfocQ/s320/headphones.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035498456189115906" /></a><br /><br />Πρώτα ήταν η φωτιά, μετά ο τροχός (μπορεί και αντίστροφα...) και μετά το walkman. Αυτή η ευλογημένη συσκευή, που ακόμα και για κάποιον "σχετικά" άθεο σαν εμένα, είναι απόδειξη της ύπαρξης μιας ανώτερης δύναμης.<br />Γιατί ξέρεις τί είναι να κάθεσαι δίπλα (και ευτυχώς όχι μέσα) στο πεδίο βολών και να μην ακούς καν τον ήχο της σφαίρας, αλλά την playlist που έχεις επιλέξει?Και ακόμα καλύτερα, αν η playlist αυτή αποτελείται από αντιπολεμικά ροκ τραγούδια?<br />Εκείνη τη στιγμή νιώθεις λίγο ότι αυτά που βλέπεις δε γίνονται αλλά είσαι στο κάθισμα ενός κινηματογράφου και παρακολουθείς αντιπολεμική ταινία. (Να δει τη λεπτή κόκκινη γραμμή όποιος δεν την έχει δει παρεπιπτώντως.)<br />Κάπως έτσι κύλησε η προηγούμενη εβδομάδα και κάπως έτσι θα κυλήσει και η επόμενη.Είναι αλήθεια ότι η μέρες μοιάζουν λίγο μεταξύ τους και αν δεν ήταν η προϋπηρεσία μου στην Πάτρα και οι φίλοι που είναι εκεί, μάλλον δε θα είχα καταλάβει ότι πέρασαν οι αποκριές, αυτή η παγανιστική-ου666-εξαποδώ-ειδωλολατρική γιορτή.<br />Ευτυχώς ο στρατός έχει τα καλά του:α) περνάει και β)δεν ξανάρχεται.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-6817446514460954302?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-32791523525305461342007-01-19T02:05:00.000+02:002007-01-19T02:06:35.301+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RbALfQv504I/AAAAAAAAAAU/l-AxnIRLUYI/s1600-h/newav.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_56rDiS846ug/RbALfQv504I/AAAAAAAAAAU/l-AxnIRLUYI/s320/newav.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5021526216217842562" /></a><br /> Να μια τελευταία μου φωτογραφία.Με το σακίδιο παραλλαγής και με τα όλα μου. Όπλο δε μου δώσανε γιατί είχα δικό μου.Είμαι λίγο ακούρευτος, το ξέρω, μου το είπε κι ο διοικητής, αλλά το θέμα θα τακτοποιηθεί σύντομα.<br />Η φάση 2 της θητείας μου έφτασε στο τέλος της. Μετά την ειδική εκπαίδευση σε γνωστό στρατιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας (μου θυμίζει λίγο αυτό που ακούω στις ειδήσεις του Star, τις οποίες και φανατικά παρακολουθώ, όπως όλοι φαντάζομαι, "γνωστός ηθοποιός που πρωταγωνιστεί σε γνωστό σίριαλ γνωστού καναλιού"), ήρθε η ώρα να πάω για τα σύνορα σε κάποιο γνωστό νησί του Ανατολικού Αιγαίου.<br />Οι σχεδόν δύο βδομάδες που πέρασα εδώ ήταν ο παράδεισος του φαντάρου. Κι έχω να τονίσω ότι το γνωστό αυτό νοσοκομείο έχει φ-ο-β-ε-ρ-ό φαγητό. Τώρα άρχισα να γίνομαι παλιός. (Παλιός, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, αρχίζεις να γίνεσαι όταν περνάς τη φάση που χάνεις βάρος κι αρχίζεις να παίρνεις...)<br />Έχω πληροφορηθεί ότι συνάδελφοι φαντάροι που βρίσκονται στον Έβρο έχουν αρχίσει να ζητάνε τα λεφτά τους πίσω, γιατί λέει τους υποσχέθηκαν σκοπιές μέσα στα χιόνια, αλλά αυτοί είναι με το air condition κι ένα παγωτό στο χέρι. Έχουν τα δίκια τους, η αλήθεια είναι.<br />Ήταν λάθος η χρονική στιγμή που αποκαλύφθηκε όλο αυτό το κύκλωμα με τις απαλλαγές στράτευσης. Κάποιοι γνωστοί μου και προς θεού όχι εγώ, δε μπορούν τώρα να λειτουργήσουν ελεύθερα. Και σιγά το νέο δηλαδή. Σε λίγο θα μας πουν ότι το ρουσφέτι ζει ακόμα και θα πέσουμε όλοι από τα σύννεφα. Δεν πειράζει όμως, το θέμα πιστεύω θα έχει ξεχαστεί σε λίγες μέρες, γιατί με τη μνήμη χρυσόψαρου που μας διακρίνει τέτοια ασήμαντα θέματα δε μας απασχολούν και πολύ. Εκτός αν το κάνουμε όπως στο memento και κρατάμε σημειώσεις από δω κι από κει. Και μόνο που το σκέφτηκα όμως, κουράστηκα. Ουφ...<br />Μιας και είναι το πρώτο ποστ του 2007 (και κάπως καθυστερημένα), άντε, καλή χρονιά να έχουμε!<br /><br />ΥΓ(ψιλοάσχετο): Από πότε αποτελεί είδηση ότι ο πρωθυπουργός μιας χώρας θα συναντήσει έναν υπουργό (της ίδιας χώρας...)?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-3279152352530546134?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1167411634666708612006-12-29T19:00:00.000+02:002006-12-29T19:00:34.756+02:00Ως&nbsp;γνωστόν,&nbsp;στο&nbsp;στρατό&nbsp;την&nbsp;περίοδο&nbsp;των&nbsp;χριστουγεννιάτικων&nbsp;γιορτών&nbsp;οι&nbsp;περήφανοι έλληνες φαντάροι χωρίζονται σε δύο γκρουπάκια για τις άδειες. Των Χριστουγέννων και τις Πρωτοχρονιάς. Ο γραφών ανήκει στο δεύτερο. Τουτέστιν, χριστούγεννα μέσα, πρωτοχρονιά έξω. <br>Ήταν ξεχωριστά αυτά τα χριστούγεννα λοιπόν και σίγουρα μοναδικά, αφού του χρόνου τέτοια εποχή θα είμαι έξω, εκτός αν έχω φάει 3 μήνες φυλακή, που δεν το νομίζω, αφού είμαι ήρεμο παιδάκι.<br>Γενικά, παρατήρησα με την παρατηρητική παρατηρητικότητά μου, ότι όλο για το στρατό γράφω τώρα τελευταία. Δε φταίω εγώ, φταίει η πλύση εγκεφάλου που μου έγινε μετά από ώρες κινέζικων βασανιστηρίων.Ο στρατός είναι καλός, ο στρατός είναι καλός, να πας κι εσύ...<br>Σοβαρά τώρα, αν και πάντα μιλάω σοβαρά βεβαίως βεβαίως, οι τελευταίες μέρες, παρόλο που ήταν δύσκολες λόγω των συνεχόμενων υπηρεσιών, ήταν μάλλον οι καλύτερες μέχρι τώρα. Το στρατόπεδο είχε ηρεμία, δεν υπήρχαν στελέχη, ξυπνάγαμε ότι ώρα να&#39;ναι (εκτός αν είχαμε νούμερο στην υπηρεσία), δεν ξυριζόμασταν και, το κυριότερο, οι δυσκολίες των ημερών μας έφεραν πιο κοντά, όσους είχαμε απομείνει πάνω. <br>(Αν διαβάζει αυτά κάποιος που παρουσιάστηκε σε άλλο κέντρο μάλλον ήδη έχει αρχίσει να με ψάχνει, με όχι και τόσο καλές διαθέσεις. Αν σκεφτεί κιόλας ότι προχθες έκανα, ας ελπίσουμε, την τελευταία σκοπιά της θητείας μου, τότε πρέπει να αρχίσω να τρέχω γιατι δε με γλιτώνει ούτε η τέλεια εκπαίδευσή μου...) <br>Ανήμερα των χριστουγέννων είχα σκοπιά στην πύλη του στρατοπέδου και μέχρι τώρα ήταν η καλύτερη υπηρεσία που έχω κάνει. Κι αυτό, γιατί στο δωμάτιο που κοιμούνται οι σκοποί της πύλης, έχει μια σόμπα πετρελαίου και μυρίζει, τί άλλο, πετρέλαιο. Το περιβάλλον προσφέρεται για μαστούρα και δε μπορείς να κάνεις κι αλλιώς. Έχει και ωραία ζέστη. Υπό αυτές τις συνθήκες λοιπόν, έκανα τον καλύτερο ύπνο μέχρι στιγμής. Το μεσημέρι φάγαμε σχετικά επίσημα και το φαγητό ήταν ιδιαίτερα προσεγμένο. Το βράδυ δεν έγινε τίποτα σπουδαίο, εκτός από κάποιους σκοπούς που πήγαν λίιιγο μεθυσμένοι στη σκοπιά τους. <br>Έτσι πέρασαν οι μέρες...<br>Κατά τα άλλα, ωραία πόλη η Άρτα και με ωραία κορίτσια. Μόνο που δε δικαιώθηκε η φήμη που τη θέλει να έχει συνέχεια βροχές. Σε 1,5 μήνα έβρεξε 3 φορές και τη μόνη μέρα που έπρεπε να βρέχει (όταν ήταν να πάμε για χειροβομβίδα) δεν έβρεχε, αλλά έβρεχε όλη την προηγούμενη και το βράδυ, ίσα ίσα για να γεμίσει ο δρόμος λάσπες. Μετά από εκείνη τη μέρα ούτε ένα σύννεφο για δείγμα δεν εμφανίστηκε στον αρτινό ουρανό, για να μας θυμίσει ότι είναι Δεκέμβρης και χριστούγεννα. Πρέπει τώρα να περάσω καμιά βόλτα από το κέντρο να μπω στο κλίμα των ημερών. <br>Καλές γιορτές σε όλους!<br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-116741163466670861?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1165759806600440412006-12-10T16:10:00.000+02:002006-12-10T16:10:06.616+02:00<span>Πέσανε τα πρώτα πυρά. 3 βολές πραγματοποιήθηκαν. Χαμός στο ίσωμα! Δε σας λέω τα αποτελέσματα των βολών γιατί ούτε κι εγώ τα ξέρω. Ρίχναμε ανά 10 άτομα (σύνολο κάπου 150-160) προς τους ίδιους 10 στόχους. Καλά, καμιά φορά ρίχναμε και στο διπλανό στόχο, όχι λόγω ασχετοσύνης αλλά επειδή βλέπαμε ότι εκείνη τη δύσκολη ώρα, στο πεδίο βολών και αργότερα στο πεδίο της μάχης, ο διπλανός μας οπλίτης, ο brother in arms, χρειαζόταν τη βοήθειά μας. <br>Κάναμε και μια πορεία 12 χλμ. Αφού δεν πέθανα τότε, δε θα πεθάνω ποτέ. Είμαι και επίσημα πλέον αθάνατος.<br>Κατά τα άλλα η παρέα με τα υπόλοιπα παιδιά όσο πάει και καλυτερεύει και το κακό είναι ότι οι μισοί θα φύγουν την άλλη βδομάδα. Ίσως τους πετύχω κάπου αλλού, ποιος ξέρει. <br>Γενικά πάντως, η λέξη που χαρακτηρίζει το στρατό είναι μία: παλιμπαιδισμός._<br>Γιατί όταν κάνουμε εκπαίδευση (υποτίθεται) και για ένα αντικείμενο που χρειάζεται το πολύ ένα λεπτό και ούτε δευτερόλεπτο παραπάνω, εμείς τρώμε 3 ώρες, ε, τί να κάνουμε, αρχίζουμε να σαχλαμαρίζουμε όπως ούτε καν στο δημοτικό δεν κάναμε. <br>Γενικά δεν είνια και πολύ κακό αυτό. Όλοι μου το είχαν πει: ο στρατός είναι το τελευταίο διάλειμμα. Έχω αρχίσει και περνάω καλά, δεν έχω καμία έννοια και το πρόβλημα είναι ότι όλο αυτό κάποια στιγμή τελειώνει και επανερχόμαστε στην πραγματικότητα. Εκτός κι αν......Join the army now! <br>(οι τελευταίες γραμμές γράφτηκαν υπό την απειλή όπλου από τον στρατολόγο, μην πιστεύετε τίποταααααααα......μπαμ)<br><br></span>ΥΓ: Σαν πολλές άδειες δεν παίρνω?Τα έχω καταγγείλει εγώ αλλά ποιος μ'ακούει...&nbsp;(Ελπίζω κανένας.Οι λέξεις &quot;πολλές&quot; και &quot;άδειες&quot; δεν κολλάνε στην ίδια πρόταση.Ποτέ οι άδειες δεν είναι αρκετές.) <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-116575980660044041?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1164459127529071352006-11-25T14:52:00.000+02:002006-11-25T14:52:07.653+02:00Τρίτη βράδυ έπρεπε να είμαι πίσω από την άδεια ορκωμοσίας. Και ήμουν, μετά από σύντομη επιστροφή στα πάτρια εδάφη. Τετάρτη απόγευμα είχα έξοδο (όπως οι περισσότεροι). Παρασκευή μεσημέρι πήρα την πρώτη μου άδεια. Δεν πρόλαβα να καταλάβω πότε μπήκα στο στρατόπεδο και έπρεπε να ξαναβγώ. <br>Για να καταλάβετε τι περνάω ως φαντάρος, ήμουν <strong>αναγκασμένος </strong>να πάρω άδεια ενώ δεν ήθελα (τόσο σύντομα σε σχέση με την προηγούμενη). Αίσχος!<br>Αν και ίσα που πρόλαβα να κάτσω μέσα, πολλά έγιναν. <br>Πρώτα απ'όλα ο Johnny (εγώ δηλαδή) πήρε τ'όπλο του. Ένα υπερσύγχρονο G3 μοντέλο του 79, που ακόμα κι ο καινούριος Τζέιμης Μποντ θα ζήλευε. Από τη στιγμή που το πήρα στα χέρια μου, ένιωσα τη δύναμη να κυλάει στις φλέβες. Είμαι ένα βήμα πιο κοντά στο να γίνω η απόλυτη πολεμική μηχανή. Πρέπει να σταματήσω να σκέφτομαι πρώτα, αλλά σιγά σιγά κι όλα θα γίνουν. <br>Άκουσα κι ένα πολύ καλό ανέκδοτο. Κάθε μέρα, πρωί πρωί με την αυγούλα, έχουμε τις καθαριότητες, κατά τις οποίες κάθε ομάδα αναλαμβάνει ένα συγκεκριμένο μέρος του στρατοπέδου και το κάνει αόρατο. Μάλιστα, οι τουαλέτες (τούρκικου τύπου) γίνονται τόσο αόρατες, που κάποιοι φαντάροι έχουν πρόβλημα να πετύχουν την τρύπα. Τέλοσπάντων, για τις καθαριότητες είναι απαραίτητα κάποια υλικά. Γι'αυτό και ο λόχος (250 άτομα περίπου) διαθέτει 3 ολόκληρες σκούπες, 2 φαράσια, 2 σφουγγαρίστρες και 1 κουβά. Κάποιοι στρατιώτες είχαν το θράσος να διαμαρτυρηθούν ότι δεν τους φτάνουν όλα αυτά τα υλικά. Και εκεί έρχεται το καλό: δεν υπάρχοιυν λεφτά, ήταν η απάντηση. Τόσο καιρό που ήμουν στην απόξω, νόμιζα ότι όλα τα λεφτά πηγαίνουν στο στρατό. Τώρα από μέσα, βλέπω ότι τελικά ούτε κι εκεί πάνε τα λεφτά. Δηλαδή δεν πάνε στα στρατόπεδα, πάνε στα όπλα. Έτσι εξηγείται και το τέλειο όπλο που μου δώκανε. Άσχετο, ίσως όχι τόσο, το ΚΨΜ βγάζει τρελά λεφτά κάθε μέρα. Αυτά πού σταδιάλα πάνε... <br>Α. Θητεία χωρίς καθάρισμα πατάτας απλά δε λέει. Έκανα κι εκεί το χρέος μου.<br>Αυτά τα λίγα έγιναν αυτές τις μέρες. Το πρόγραμμα για τη Δευτέρα έχει βολές. Ενδιαφέρον ακούγεται.<br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-116445912752907135?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1163944880890371172006-11-19T16:01:00.000+02:002006-11-19T16:01:20.893+02:00Το Στρατόπεδο. Αυτό το μαγικό μέρος, όπου ο χρόνος μένει στάσιμος. Όλα απ'έξω κινούνται, αλλά μέσα παραμένουν σταθερά.<br>Σ'αυτό το παράξενο μέρος, είναι μαζεμένοι περίπου 500 νοματαίοι, από τους οποίους είναι ζήτημα αν οι 5-10 θέλουν να είναι εκεί. <br> Ξυπνάς λοιπόν κάπου, όπου ο χρόνος έχει σταματήσει, όπου δε θα ήθελες να είσαι και από πάνω έχεις κάποιους να σε διατάζουν. <br> Νεότεροι από σένα, με λιγότερα &quot;τυπικά&quot; προσόντα. Και πάνω που σπούδαζες τόσα χρόνια και έφτασες στο σημείο να αποκτήσεις μια νοοτροπία πως κάποιος είσαι και κάτι έχεις κάνει, μαθαίνεις ξαφνικά εδώ ότι δεν είσαι τίποτα, δεν ξέρεις τίποτα και είναι απαραίτητο να υπάρχει κάποιος που θα σου λέει τί να κάνεις. Πώς να περπατήσεις, πώς να κουνήσεις το κεφάλι, πώς και αν πρέπει να ξύσεις τη μύτη κτλ κτλ...Ο λόγος αυτού του κάποιου είναι νόμος. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση. Δεν τον ήξερες μέχρι χθες, αλλά τώρα πρέπει να υπακούς τυφλά αυτό που σου λέει. Έτσι αναφέρεται άλλωστε και στον όρκο που σε κάλεσαν να δώσεις. <br> Επειδή όμως, αυτοί σε ξέρουν (ονοματεπώνυμο, ύψος, βάρος, ιατρικό ιστορικό) λίγες μέρες και πιθανότατα δε θα σε γνωρίσουν ποτέ, ενώ εσύ όλο και κάτι παραπάνω <br>ξέρεις για τον εαυτό σου, χρόνια τώρα, βλέπεις κάπως καλύτερα τα πράγματα. Είναι πολύ απλό να παίξεις σε αυτό το παιχνίδι-θέατρο, έστω κι αν παίζεται με τους δικούς τους κανόνες, και να επανέλθεις στον πραγματικό κόσμο, όπου ο χρόνος κυλάει κανονικά. Και αυτό είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις. Γιατί μπορεί να βρέθηκες εκεί χωρίς τη θέλησή σου, αλλά η θέλησή σου είναι αυτή που θα σε βγάλει από εκεί. <br> <br>ΥΓ: Δε μπορείς να πεις, αξίζει η παρέα με τα άλλα παιδιά σ'αυτό το μέρος. Έτσι κι αλλιώς, ξεκινάνε όλοι από την ίδια βάση και με την ίδια έκπληξη για όσα τους περιβάλλουν έτσι ξαφνικά. Όσο δυσκολότερες οι συνθήκες τόσο δυνατότεροι οι δεσμοί που δημιουργούνται. <br><br><br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-116394488089037117?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1162658144753422082006-11-04T14:17:00.000+02:002006-11-05T23:23:59.820+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/rambo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/rambo.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />...από την αυριανή ημέρα, στα ελληνικά σύνορα.<br />Και δεν είναι δέσμευση, είναι απειλή. Από τη Δευτέρα αυτή και για ένα χρόνο, θα βρίσκομαι στην αγκαλιά της μαμάς-πατρίδας.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/4222005Rockford_n068272.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/4222005Rockford_n068272.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Σήμερα ήταν το τέλος εποχής για 2 πράγματα: α) τον Τζόλε, που όσο κι αν τον αγαπάμε, πρέπει να σταματήσει όσο ακόμα τον αγαπάμε και να μη μας κάνει να τον αντιπαθήσουμε και β) το μούσι μου...<br />Ποστ με πολύ συνοχή αυτό, έτσι δεν είναι?<br />Θα τα ξαναπούμε :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-116265814475342208?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1161901926896906682006-10-27T01:32:00.000+03:002006-10-27T01:32:07.160+03:00...θα μπορούσε να κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια από μια κοσμοσφαίρα?Έλα μ ντε...Δε βάζω λινκς και δε λέω ονόματα μη βρεθώ να ποζάρω στα κρατητήρια. Δεν ξέρεις ποτέ τι γίνεται. Παρά τρίχα τη γίτωσε και το google. Αλλιώς θα το βλέπαμε πίσω από της φυλακής τα σίδερα, όπου θα μπορούσε να διαδραματίζεται ο εξής διάλογος: <br><br>Ισοβίτης (του Αρκά): Τι έκανες εσύ και σε μπαγλαρώσανε?<br>Google: Κάτσε να κάνω ένα search να δω, γιατί δεν πολυκατάλαβα.<br>Μοντεχρήστος: Θες να σε αγκαλιάσω για παρηγοριά? Θα σου κάνω και καλές τιμές γιατί είσαι η αγαπημένη μου μηχανή αναζήτησης. <br><br>Τέλοσπάντων, έχει γίνει ένας ψιλοχαμός, πολλά blogs έχουν ασχοληθεί με το θέμα, ας πω κι εγώ κάτι μιας και είμαι και σούπερ διάσημος.<br>Ας πούμε ότι ο άγνωστος μηνυτής, που αν και δημόσιο πρόσωπο κανείς δεν έχει καταλάβει ποιος μπορεί να είναι, ενοχλήθηκε από κάποιο μπλογκ, που πάλι δε μπορεί κανείς να φανταστεί ποιο είναι (νιάου νιάου). Καταλαβαίνω ο ΑΜΔΠ (άγνωστος μηνυτής-δημόσιο πρόσωπο) να έκανε μήνυση στον Χ που έχει αυτό το άγνωστο μπλογκ. Προφανώς ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει ότι μήνυση του κατέβει σε όποιον να 'ναι. <br> Ας δεχτούμε ότι ο ΑΜΔΠ ίσως είναι αμφιβόλου διανοητικής στάθμης (περιορισμένης ευθύνης που λένε), παρ'ότι δημόσιο πρόσωπο (εδώ γελάμε) και δεν έκανε μήνυση στον Χ, αλλά σε μια μηχανή αναζήτησης. Δεν έχω κάνει μήνυση ποτέ αλλά φαντάζομαι ότι υπάρχουν κάποια αρμόδια όργανα στα οποία πας και κάνεις τις διαδικασίες που απαιτουνται. Εδώ είναι το σημείο κλειδί για μένα. Είπαμε, δεν έχω κάνει μήνυση, αλλά φαντάζομαι πάλι ότι υπάρχει και κάποιου είδους φιλτράρισμα και διαφέρει ο τρόπος που αντιμετωπίζεται κάθε μήνυση. Αν δηλαδή, μιας και δεν έχω κάνει κάπου μήνυση ( δεν ξέρω, σας το'πα?), είπα να κάνω σεφτέ με μια μήνυση προς το ίντερνετ. Έτσι, απλά, σταράτα κι ελληνικά. Τί θα γίνει μετά? Θα εξαποληθεί ανθρωποκυνηγητό για να συλληφθεί...το ίντερνετ? Χμ...........αυτό θα έχει ομολογουμένως πολύ πλάκα και κάτι με τρώει να πάω αύριο να δω αν η θεωρία μου είναι σωστή. <br>Είναι για γέλια (και για κλάμματα φυσικά), όταν γίνεται κάτι τόσο παράλογο, που το συζητάμε μετά. Λες και χρειάζονται επιχειρήματα για να πείσεις κάποιον ότι αυτό το παράλογο, όντως δεν έχει λογική. Αλλά απ'οτι φαίνεται, τελικά είναι δύσκολο κάποιος να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας. <br>Δεν αναφέρομαι καν σε θέματα που έχουν να κάνουν με την ελευθερία του λόγου και το δικαίωμα του καθενός στην κριτική, ειδικά προς&nbsp;ένα δημόσιο πρόσωπο, το οποίο από τη στιγμή που μόνο του αποφάσισε να γίνει δημόσιο, αυτομάτως δέχτηκε να είναι αντικείμενο κριτικής. <br>Αρχισαν τα όργανα, βαράτε βιολιτζήδες!<br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-116190192689690668?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1161348561586561982006-10-20T15:49:00.000+03:002006-10-20T15:49:21.793+03:00...όχι&nbsp;&nbsp;Μπέκαμ, αλλά όπως οι Μεξικάνοι και οι Χιλιανοί.<br>Σε σένα το λέω Μαριέττα. Ναι, ξέρω ότι κι εσύ, όπως και ο φίλος οδηγός, όπως και ο Ζε Ρομπέρτο με διαβάζετε καθημερινά. Τώρα αν με γράφετε κιόλας, δε γνωρίζω/δεν απαντώ. <br>Έτσι που λες Μαριέττα. Ο πολύ πολιτισμός δεν κάνει καλό. Συζητήσεις και πράσινα άλογα.<br>Απεργοί δάσκαλοι εδώ, απεργοί δάσκαλοι και στο Μεξικό, καταληψίες μαθητές εδώ, καταληψίες μαθητές και στη Χιλή. Αυτό που διαφέρει είναι ο τρόπος αντιμετώπισης. Διαπραγματεύσεις (και όχι πολύ πετυχημένες) εδώ, ξύλο εκεί. Αυτά είναι. Πες το και στο φίλο σου, το Βύρωνα. Που ο καημένος έπρεπε να απολογηθεί κιόλας επειδή ένα όργανο έβγαλε μια σιδερογροθιούλα. <br>Κατα βάθος ξέρω ότι και οι δύο το θέλετε, αλλά είστε ντροπαλά μωρέ. Αλλά μη ντρέπεστε. Βαράτε στο ψαχνό.<br>Έτσι κι αλλιώς δεν είναι και πολύ χειρότερο το ξύλο από το να κοροϊδεύεις τον άλλο μες στα μούτρα του και να λες ότι &quot;δεν υπάρχουν άλλα λεφτά για την παιδεία&quot;. Σωστά. Τόοοοοοσα λεφτά έχουν πέσει στην παιδεία και είναι κάποιοι αναιδείς και θρασείς που θέλουν κι άλλα. <br><br><br>ΥΓ: Θα μπορούσα να γράψω ένα ποστ με ιστορίες τρέλας από δημόσιες υπηρεσίες, αλλά δε βαριέσαι. Τα ίδια θα λέμε...Και τί έγινε που το παράβολο των 30 ευρώ κάνει 44 ευρώ? <br>Παρεπιπτώντως, πουλάω ένα 10ευρο σε τιμή ευκαιρίας 15 ευρώ. Το αφεντικό τρελάθηκε!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-116134856158656198?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1159969256685730592006-10-04T16:40:00.000+03:002006-10-04T16:40:56.903+03:00Φίλε άγνωστε οδηγέ <br>Εσύ που οδηγούσες το φορτηγό σου χθες στο Χαλάνδρι, ξέρω ότι διαβάζεις κάθε μέρα αυτό το μπλογκ (αν και γράφω μια στο τόσο) και σ'ευχαριστώ πολύ γι'αυτό. Μιας και διαβάζεις λοιπόν αυτό το ποστ, ήθελα να εκφράσω τη λύπη μου για εκείνο το άδειο χάρτινο ποτήρι που σου έπεσε από το παράθυρο. Φαντάζομαι θα στεναχωρήθηκες πολύ και το καταλαβαίνω. Μα να σου πέσει έτσι ξαφνικά από του πουθενά? Κρίμα ρε συ... <br>Ειλικρινά, σκέφτηκα να το πάρω και να στο πετάξ...ε...να στο δώσω πίσω. Ξέρω πόσο πολύ θα χαιρόσουν και ότι θα με ευχαριστούσες με τα καλύτερα λόγια, ενώ στην πραγματικότητα δε θα είχα κάνει τίποτα παραπάνω από το να σου επιστρέψω κάτι δικό σου. Οπότε δε θα υπήρχε λόγος για ευχαριστίες. Αν δεν άνοιγε το φανάρι ίσως να το είχα κάνει. Ίσως πάλι το φανάρι να είναι μια δικαιολογία, δεν ξέρω. <br>Συμπάσχω με όλους αυτούς τους συμπολίτες μας, που ενώ οδηγούν ανέμελοι την κούρσα (!) τους, τσουπ, τους γλιστάει από το χέρι μια γόπα από τσιγάρο, ένα μπουκάλι, ένα χαρτάκι, ένα οτιδήποτε ρε παιδί μου. Ειδικά στις εθνικές οδούς, η κατάσταση είναι δραματική. Βλέπει κανένας στις άκρες του δρόμου ένα σωρό απωλεσθέντα, που ίσως ακόμα τα κλαίνε όσοι τα έχασαν. <br>Γι'αυτό &quot;φίλε&quot; άγνωστε οδηγέ, σου ζητάω συγνώμη και την επόμενη φορά θα σου δώσω πίσω ότι σου &quot;γλίστρησε&quot;. <br>Ασταδιάλα<br>Νεροπιστολέρο <br><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115996925668573059?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1158925286401273402006-09-22T14:38:00.000+03:002006-09-22T14:41:26.410+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/chavez-thumb.jpg"><img src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/400/chavez-thumb.jpg" border="0" alt="" /></a><br/><br/>Υπάρχει Θεός τελικά! <br/>Και το όνομά του είναι Ούγκο Τσάβεζ.<br/><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115892528640127340?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1158752834003790442006-09-20T14:40:00.000+03:002006-09-20T14:53:08.713+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/blushingbride.jpg"><img src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/400/blushingbride.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Παραβρέθηκα την Κυριακή που πέρασε σε ένα γάμο. Πολλαί αι καυταί παρουσίαι.<br />Το κακό είναι ότι δεν ξέρω ποιες από αυτές είναι συγγενείς και τί βαθμού κιόλας. Μην το κάνουμε σαν τους rednecks της Αλαμπάμα ή τους μορμόνους της Ούταχ.<br />Το άλλο κακό, καλό, δεν ξέρω, είναι ότι πολύ φοράω κουστούμι τώρα τελευαία κι αρχίζω να συνηθίζω. Είμαι και επικίνδυνα ωραίος ο άτιμος.<br />Φτού μου!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115875283400379044?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1158607012199171452006-09-18T22:16:00.000+03:002006-09-18T22:16:52.203+03:00Για να δούμε, θα βγει ή εικόνα ή όχι? <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115860701219917145?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1158224881164257972006-09-14T12:08:00.000+03:002006-09-20T15:01:12.000+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/KS5472.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/400/KS5472.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Κάμποσες μέρες και σήμερα μείνανε για να με καλέσει η μάνα πατρίδα.<br /><div>Υπερηφάνεια και ρίγη συγκίνησης διαπερνούν το απολλώνιο κορμί μου στην ιδέα ότι θα βρεθώ στην υπηρεσία των ιερών συμβόλων της χώρας τούτης.Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια...Δεν έχω λόγια, πραγματικά.<br />Γιατί τί είναι η πατρίδα μας?Μην είναι οι κάμποι?Μην είναι τα βουνά?Μην είναι οι θάλασσες?<br />Ευτυχώς που είμαι υποχρεωμένος να πάω στρατιώτης, γιατί αλλιώς θα αναγκαζόμουν να δηλώσω εθελοντής (αυτό τώρα ακούστηκε σαν απειλή...).Γιατί θέλω να δώσω ένα ελάχιστό από όσα απλόχερα μου έχουν προσφερθεί μέχρι σήμερα, πίσω.Να πω το δικό μου ευχαριστώ.Να "κρατήσω την πίστη ψηλά, στα μεγάλα ιδανικά" και κάτι άλλα τέτοια ωραία, όπως τραγουδάνε οι paparockades.<br />Τώρα που το σκέφτομαι, δε μου έχει τύχει να βρεθώ κάτω από τις διαταγές οποιουδήποτε.Είναι κι αυτό μια εμπειρία.<br />Υποτίθεται στα σχολεία, στα πανεπιστήμια (που άλλος μπήκα κι άλλος βγήκα που λέει το τραγούδι), σε μαθαίνουν να σκέφτεσαι.Και μόλις το μάθεις, σε πάνε στρατό, όπου σε μαθαίνουν να μη σκέφτεσαι.Καλό.<br />Τελικά οι στρατιώτες και τα τζίνι δεν έχουν και πολλές διαφορές.Και για τους δύο, οι επιθυμίες των ανωτέρων είναι διαταγές.Μόνο που tον στρατιώτη δε χρειάζεται να τον τρίψεις και έχεις πάνω από 3 επιθυμίες-διαταγές που μπορείς να του δώσεις.<br />Καλά, ακόμα δεν τον είδαμε Γιάννη τον βαφτίσαμε?Κάτσε να πάω στρατό και βλέπουμε.Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.Κυριακή κοντή γιορτή.Τώρα που το λέω, κάτι πήρε το αυτί μου για catering.Λες?<br />(Ό,τι να'ναι γράφω, είναι αργά, είμαι ψιλοζαλισμένος, δεν πέφτω για ύπνο καλύτερα?) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115822488116425797?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1156332872146572642006-08-23T14:29:00.000+03:002006-08-23T14:34:32.156+03:00Ειδωλολατρία: η λατρεία των ειδώλων.<br />Ωραίααα...Κάτι σας είπα τώρα. Όποιο λεξικό κι αν ανοίξεις αυτό θα δεις.<br />Ευτυχώς όμως, εμείς, οι ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ (ΧΟ που έλεγε και η παλιά ταυτότητα ή παλιοταυτότητα), δεν είμαστε τέτοιοι. Γιατί εμείς είμαστε ΟΙ ΜΟΝΟΙ έξυπνοι αυτού του πλανήτη.ΧΑ! Μόνο εμείς διαλέξαμε σωστή θρησκεία. Όλοι οι άλλοι, οι χαζοί, διάλεξαν λάθος. Να δούμε ποιος θα γελάει μετά από τα καζάνια του βελζεβούλη, άπιστοι!Μουχαχαχαχα!<br />Αλλά πάνω απ'όλα, δεν είμαστε ειδωλολάτρες. Τί είμαστε εμείς που θα λατρέψουμε εικόνες?Χαζοί είμαστε να πιστέψουμε ότι οι εικόνες είναι θεοί?Ότι οι εικόνες κάνουν θαύματα?Ότι κάτι κομμάτια ξύλο, κάτι ειδικά νερά, κάτι λείψανα έχουν ειδικές δυνάμεις?Αυτά ούτε στη Ζήνα δε γίνονται.<br />Εμείς, οι έξυπνοι ανάμεσα στα δισεκατομμύρια των χαζών, δεν πρέπει να τρομάζουμε και να ανησυχούμε για διάφορες εικόνες που χάνονται. Για δύο λόγους: 1ον δεν είμαστε ειδωλολάτρες όπως προανέφερα και 2ον η συγκεκριμένη εικόνα που φημολογείται ότι εκλάπη, αν όντως κάποιος είχε πάει να την κλέψει, θα τον είχε τυφλώσει, όπως είχε κάνει και στο παρελθόν με 2 Τούρκους, όπως ξεκάθαρα λέει και η παράδοση. Άρα η εικόνα κάπου θα πήγε καμια βόλτα. Άλλες εικόνες κλαίνε, άλλες ματώνουν, αυτή πάει βόλτες, τί να κάνουμε τώρα?<br /><br />ΥΓ: Πού είσαι ωρέ Ζε Ρομπέρτοοοοοοοο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115633287214657264?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1154930011903096662006-08-07T08:48:00.000+03:002006-08-07T08:54:22.960+03:00Εδώ και μέρες προσπαθώ να κάνω ένα ποστ.Παρά τις φιλότιμες προσπάθειές μου, δεν ανεβαίνει τίποτα.Δεν ξέρω καν αν και αυτά που γράφω τώρα έχουν νόημα.Ούτε ως draft δε μπορώ να το σώσω.<br />Είμαι ένα ψυχολογικό ράκος.Μόνο ένα πράγμα μπορεί να μου φτιάξει το κέφι.Γι'αυτό κάνω έκκλιση στον κ. Ζε Ρομπέρτο, να ανακοινώσει σήμερα την απόφασή του να συνεχίσει στον Ολυμπιακό.<br />Ζε, ξέρω ότι διαβάζεις αυτό το μπλογκ, μην το καθυστερείς άλλο...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115493001190309666?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1154514590488814342006-08-02T13:09:00.000+03:002006-08-02T13:29:50.496+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/bus.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/bus.png" alt="" border="0" /></a>Μόλις το είδα στις ειδήσεις του STAR και έπρεπε να το μοιραστώ.<br />"Ληστής απήγαγε λεοφορείο". Ναι κυρίες και κύριοι!<br />Να προσθέσω και μια αποκλειστική πληροφορία: ζητάει λύτρα αλλιώς θα το σκοτώσει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115451459048881434?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1154286937530466562006-07-30T18:05:00.000+03:002006-07-30T22:24:16.746+03:00<br/><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/sign4vp.jpg"><img src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/400/sign4vp.jpg" border="0" alt="" /></a><br/><br/><br/>Ο πόλεμος που είναι σε εξέλιξη αποδεικνύει ακόμα μια φορά ότι δεν υπάρχουν αυτονόητα πράγματα. Το να σκοτώνονται άμαχοι, να ισοπεδώνονται πόλεις, αλλά κι από την άλλη πλευρά, να ανατινάζονται μάρτυρες οπουδήποτε κι οποτεδήποτε, ενώ θα περίμενε κανείς ότι θα ήταν καταδικαστέο από όλους, αυτό δεν ισχύει. (Εντάξει τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, υπάρχουν αιτίες και αφορμές πίσω από κάθε ενέργεια, παρ'όλ'αυτά, δε μπορώ να δεχτώ ότι δεν υπάρχουν άλλες λύσεις.)<br/>Κάτι άλλο που φάνταζε αυτονόητο αλλά τελικά δεν είναι, είναι να βρεθεί κάποιος και να προσπαθήσει να πείσει τους υπόλοιπους, με "λογικά" επιχειρήματα, ότι ο πόλεμος είναι αναγκαίος. Και μάλιστα, παίρνοντας ένα ύφος "μα καλά, δεν το βλέπετε ότι ο πόλεμος είναι απαράιτητος? Αυτό είναι αυτονόητο...". Όπως έκανε ο συμπαθής σε όλους, γραφικός πια, Μπους junior. Θα λέει ο μπαμπάς του όλο περηφάνια: "Αυτό το παιδί, πώς τα λέει έτσι...Πάντα ήταν ο πλακατζής στην οικογένεια.I'm proud, son."<br/>Τί να πει κανείς. Τελικά δεν υπάρχει απ'ότι φαίνεται σωστό και λάθος. Υπάρχει το σωστό για τον καθένα ανάλογα με τα συμφέροντά του. Δεν υπάρχει "λογικό", "δίκαιο". υπάρχει η λογική και το δίκαιο, όπως το βλέπει κανείς. Όπως, ο εμπνευστής αυτής της ταμπέλας, στην πασίγνωστη Νέα Κουγιάμα, άξια συνέχεια της παλιάς Κουγιάμας, που με τη δική του λογική, έκανε τους λογαριασμούς του και έβγαλε ένα νούμερο, που απλά τα λέει όλα για το μέρος.<br/><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115428693753046656?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1153502945241869332006-07-21T20:27:00.000+03:002006-07-21T20:29:05.243+03:00<div align="center"><div align="left"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/bombing.0.jpg"><img src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/bombing.jpg" border="0" alt="" /></a><br/>Κατά καιρούς όλοι έχουμε δει τις ανακοινώσεις που βγάζουν και συνήθως τοιχοκολλούν κάπου οι δημόσιες υπηρεσίες όταν πρόκειται να διακόψουν το ρεύμα, το νερό ή το τηλέφωνο σε κάποια περιοχή. <br/><br/>Οι ανακοινώσεις αυτές πάνε κάπως έτσι: "Την τάδε του μηνός και από τις 7 πμ μέχρι 1 μμ, σας γνωστοποιούμε ότι στην περιοχή σας θα υπάρχει διακοπή νερού λόγω έργων. Λυπούμαστε για την αναστάτωση. ΕΥΔΑΠ".<br/><br/>Ωραία. Αυτές οι ανακοινώσεις είναι καλό να υπάρχουν. Μπράβο στις υπηρεσίες που κάνουν τον κόπο να τις βγάλουν, γιατί δε γίνεται πάντα και πάνω που ξυπνάς και πας να ρίξεις λίγο νερό πάνω σου, μένεις με το τηλέφωνο (του μπάνιου) στο χέρι.<br/><br/>Λοιπόν...Βάλτε στην παραπάνω ανακοίνωση, όπου "διακοπή νερού"--->"διακοπή των πάντων, συντρήμια, καταρρεύσεις κτηρίων κτλ", όπου "έργων"--->"βομβαρδισμών" και όπου "ΕΥΔΑΠ"--->"Ισραηλινός στρατός". Έχουμε έτσι, το χαριτωμένο κειμενάκι που το φιλάνθρωπο Ισραήλ τύπωσε σε φυλλάδια και έριξε στις κατοικημένες περιοχές (όσες έμειναν δηλαδή) στο νότιο Λίβανο, καλώντας τον κόσμο να εγκαταλείψει τα σπίτια του.<br/><br/>Πάλι καλά, γιατί, πες ότι είσαι Λιβανέζος, ξυπνάς το πρωί, πας να ρίξεις λίγο νερό πάνω σου και ξαφνικά σου ρίχνει κάποιος άλλος αντί για νερό μια ρουκέτα. Αντί να καθαριστείς, σε καθαρίζουνε. Έχει διαφορά.<br/><br/> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115350294524186933?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1153113184129196562006-07-17T08:03:00.000+03:002006-07-17T18:51:11.590+03:00<div align="center"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/you.1.jpg"><img src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/400/you.0.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Με βλέπεις που σε βλέπω που με βλέπεις? Μπήκε tracker. Για να δω δηλαδή ποιος είσαι εσύ που μπαίνεις χωρίς να ρωτάς. Τί το περάσαμε εδώ? Αμέρικαν μπαρ? (Τώρα που το σκέφτομαι, ωραίο όνομα αυτό για blog.)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115311318412919656?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1152090663866102062006-07-05T12:08:00.000+03:002006-07-05T12:22:37.583+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/closed.jpg"><img src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/closed.jpg" border="0" alt="" /></a><br/>...λόγω εξετάσεων. <br/><br/>(όχι εντελως κλειστό, απλά θα υπολειτουργεί λόγω έλλειψης διάθεσης σοβαρού διαβάσματος...)<br/><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115209066386610206?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1151518682751971132006-06-28T21:07:00.000+03:002006-06-28T22:29:00.726+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/tyxh.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/tyxh.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Αυτή είναι η καλύτερη απεικόνιση της θεάς Τύχης που έχω δει. Είναι η γυναίκα πάνω στη σφαίρα (γι'αυτό κινείται απρόβλεπτα) και έχει μόνο μία τούφα μαλλιά. Άντε να την πιάσεις.<br />Πρέπει να θέλει και η ίδια για να σου κάτσει. Για να θελήσει όμως, πρέπει κι εσύ να δείξεις ενδιαφέρον, να την κυνηγήσεις λίγο κι όχι να κάτσεις με σταυρωμένα χέρια. "Η" θεά Τύχη, γένους θηλυκού.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115151868275197113?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1151326031501382622006-06-26T15:38:00.000+03:002006-06-27T17:46:51.676+03:00Αφορμή για το συγκεκριμένο είναι <a href="http://mantalena-parianos.blogspot.com/2006/06/jesus.html">αυτό το ποστ της Mantalena Parianos</a> και ειδικά οι τελευταίες γραμμές για το "Χρηστός" με ήττα και κάποιους που χρησιμοποιούν το όνομά του. Την ιδέα μου έδωσε το avatar ενός φίλου.<br />(θρησκεία, το όπιο του λαού - παγκόσμια μέρα κατά των ναρκωτικών σήμερα...)<br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/j3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/j3.jpg" alt="" border="0" /></a></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/j2.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/j2.jpg" alt="" border="0" /></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/j1.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/j1.jpg" alt="" border="0" /></a></div><br />Δυστυχώς, η προσφορά για τα τηλέφωνα έληξε. Αλλά έτσι κι αλλιώς δε μπορούσε να συνδυαστεί με την προσφορά για το δωρεάν playstation 2.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115132603150138262?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1151229523963165202006-06-25T12:37:00.000+03:002006-06-25T21:21:02.250+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/pic.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 215px; height: 413px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/pic.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Εντάξει. Έχει μουντιάλ. Και τί έγινε δηλαδή? Το μουντιάλ είναι ένα κόλπο των μπουκ να παίνρουν τα λεφτά του απλού παίχτη. Γιατί ο παίχτης ο σωστός, ο πρόστυχος, αυτή την εποχή ούτε καν σκεφτεται να παίξει κάτι άλλο εκτός από Ιρλανδία φυσικά. Δεν υπάρχει πιο καθαρό πρωτάθλημα. Και αν βάλεις κάτω τα στοιχεία θα δεις ότι ένα κι ένα κάνουν δύο.<br />Ας πάρουμε αναλυτικά την αγωνστική όμως, για να μπούμε στο ψητό κατευθείαν.<br />Ξεκινάμε με το ντέρμπυ της αγωνιστικής Longford Town - Bray Wanderers. Μοιάζει δύσκολο αλλά δεν είναι. Σα βόμβα έσκασε η είδηση ότι ο μικρός γιος του Ράιαν Ο'Μπράιαν, του αρχηγού και μεγάλου αστεριού της Bray, ανέβασε λίγο πυρετούλι. Ο πατέρας του δε μπορεί να συγκεντρωθεί στις προπονήσεις και γενικά όλη η ομάδα είναι σε μια άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Όλα τα λεφτά στον άσσο λοιπόν, χωρίς δεύτερη σκέψη.<br />Πάμε στο άλλο μεγάλο παιχνίδι Bohemians - Κόρκ Σίτυ. Φαβορί είναι η Κορκ, αλλά...Ο μέγιστος προπονητής των Bohemians, ο Λέροϋ Ράιλι, έκανε κίνηση ματ. Έβαλε τους παίχτες του να ακούνε το bohemian rapsody των Queen, επί ένα σαβατοκύριακο. Όχι, θέλω να βγει ένας εδώ μπροστά, να μου πει πώς στο διάολο είναι δυνατόν να χάσει αυτή η ομάδα. Άσσος και τα μυαλά στα κάγκελα.<br />Τελευταίο παιχνίδι, Sligo Rovers - Derry City. Η Derry είχε το ίδιο πρόβλημα με τους αμερικανούς στο μουντιάλ. Δε μπορούσε να κοιμηθεί η αποστολή από τα βατράχια που ήταν δίπλα στο inn που τη φιλοξενούσε. Δεν είναι τυχαίο ότι η απόδοση της Sligo πέφτει σε όλα τα διεθνή πρακτορεία. Τρίτος άσσος και πιείτε μια μπύρα και για μένα με τα κέρδη.<br />Τώρα, απαξιώ να ασχοληθώ με τα υπόλοιπα παιχνίδια της αγωνιστικής. Αποδόσεις κάτω από 2 είναι ντροπή για κάθε σοβαρό στοιχηματία. Αν ήταν να ασχοληθούμε με ψιλικά, θα ανοίγαμε ψιλικατζίδικο.<br />Συμπέρασμα: στο στοίχημα ακούμε τους ειδικούς πριν τους αγώνες, γιατί μετά τους ψάχνεις και δεν τους βρίσκεις.<br />ΥΓ. Τί θα γίνει με αυτά τα 3λεπτα των καθυστερήσεων στο μουντιάλ? Έβγαλε κανονισμό η FIFA? Πού πήγαν διαιτητές γενναίοι και τίμιοι σαν το Μάρκους Μερκ, όταν έδινε 1 λεπτό καθυστερήσεις στο Ρεάλ - Ολυμπιακός 2-1. Αφού τόσο είχε γίνει, πώς να το κάνουμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115122952396316520?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1151108409793438212006-06-24T02:58:00.000+03:002006-06-25T13:17:05.043+03:00Φέτος, μπορεί να το ξέρουν κάποιοι, η Πάτρα είναι πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Και στο πλαίσιο αυτό, γίνονται πολλές εκδηλώσεις, μουσικές, εικαστικές, θεατρικές κτλ, ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε διάφορα σημεία της πόλης. Πριν λίγη ώρα έτυχε να βρεθώ σε μια συναυλία τζαζ, άλλη μία εκδήλωση της πολιτιστικής.<br />Δεν είμαι και πολύ της τζαζ, αλλά η συναυλία ήταν καλυτερη απ'ότι περίμενα. Το συγκρότημα που έπαιζε λαγόταν Human Touch. Και εγώ και οι υπόλοιποι γύρω μου περνάγαμε καλά. Το μετάνιωσα που πήγα στο δεύτερο μισό και έχασα το πρώτο. Όπως και να'χει άξιζε.<br />Δεν μπορεί όμως, να πήγαν όλα τόσο καλά, μπορεί να σκεφτεί ένα νοσηρό μυαλό...Και θα έχει δίκιο.<br />Σύμφωνα με το πρόγραμμα της εκδήλωσης, είχαμε φτάσει στο τελευταίο τραγούδι, το οποίο είχε τον πολλά υποσχόμενο τίτλο "οτ'κατς". Η ώρα ήταν περίπου 00.15, νωρίς αρκετά για βράδυ Παρασκευής, οπότε μπορούσα άνετα μετά να περάσω και μια βόλτα από το πάρτυ που είχε η κατάληψη της σχολής μου (σουβλακο-μπυρο-κρασο-κατάσταση, ωραία είναι αυτά τα πάρτυ).<br />Στο μικρόφωνο πηγαίνει ο μπασίστας του συγκροτήματος και λέει "μας έμεινε ένα ακόμα τραγούδι για να ολοκληρώσουμε και αυτό το μέρος...", κάτι του λέει κάποιος δίπλα από τη σκηνή και συνεχίζει "αλλά δε θα το πούμε γιατί έχει έρθει η αστυνομία"...........<br />Λογικό ήταν να φανεί αστείο στους θεατές. Καταλάβαμε όμως ότι δεν ήταν για γέλια, αλλά για κλάμματα, όταν στη σκηνή ανέβηκε ο υπεύθυνος της πολιτιστικής και είπε ότι επειδή έχει ήδη δεχτεί 7 κλήσεις διαμαρτηρίας η αστυνομία, καλύτερα να μη λήξει με άσχημο τρόπο η εκδήλωση (ενώ ο τρόπος που τελείωσε τώρα ήταν μια χαρά...).<br />Εντάξει, ένα δίκιο το έχουν και οι δύσμοιροι οι κάτοικοι. Η ώρα ήταν περασμένες 12(!!!! άκουσων άκουσων), Παρασκευή βράδυ (που ως γνωστόν ο κόσμος μένει μέσα παραδοσιακά) και η εκδήλωση, σιγά, ήταν της ψευτοπολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης. Πφφφ, δεν έγινε και τίποτα ρε παιδιά.<br />Δεν έχω να κάνω άλλα σχόλια, απλά τώρα έχω αυτό το αίσθημα, που έχει κάποιος φεύγοντας από μια πολιτιστική εκδήλωση. Νιώθω καλύτερος άνθρωπος και πάνω απ'όλα περήφανος για τους συμπολίτες μου, που έπαθαν πολιτιστικό overdose και δε χώραγε άλλο ο οργανισμός τους. Εύγε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115110840979343821?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1150972693173836082006-06-22T12:44:00.000+03:002006-06-24T21:33:49.293+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/68520193_59f8ba7b93_m.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/320/68520193_59f8ba7b93_m.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Οι συζητήσεις για το νόμο-πλαίσιο επιβεβαιώνουν ακόμα μια φορά κάτι πολύ θλιβερό που ισχύει 100% στην πολιτική ζωή της χώρας αυτής. Ότι δεν έχει καμία σημασία τί λες, αλλά ποιος είσαι εσύ που το λες.<br />Αλλιώς, πρέπει να αποδεχτούμε ένα σωρό συμπτώσεις, που όπως και να το κάνουμε, παραείναι πολλές για να είναι πιθανές. Π.χ. είναι σύπτωση ότι από το 2004 και μετά η φοιτητική παράταξη της ΔΑΠ συμφωνεί με όλες τις ιδέες της κυβέρνησης ενώ όλες οι άλλες παρατάξεις διαφωνούν. Πριν το 2004 ήταν η ΠΑΣΠ που τύχαινε να συμφωνεί με τις ιδέες της προηγούμενης κυβέρνησεις, κλασσικά με τις υπόλοιπες παρατάξεις να διαφωνούν. Βλέπουμε ότι υπάρχουν παρατάξεις που δεν έχουν ακούσει καμία ιδέα της προκοπής εδώ και πολλά πολλά χρόνια. Μπορεί και να'χουν δίκιο.<br />Εδώ μπορούμε να κάνουμε ένα απλό πείραμα.<br />Για το πείραμά μας θα χρειαστούμε: 1 εκπρόσωπο της ΔΑΠ, 1 εκπρόσωπο της ΠΑΣΠ, 1 εκπρόσωπο μιας άλλης παράταξης, ας πούμε της ΠΚΣ, 1 παραβάν, 1 άγνωστο άτομο με άγνωστη φωνή και 1 σακουλάκι πατατάκια και 5 καρέκλες.<br />Οδηγίες εκτέλεσης του πειράματος: παίρνουμε το παραβάν και το βάζουμε κάπου. Από τη μια μεριά του βάζουμε τη μία καρέκλα όπου θα κάτσει το άγνωστο άτομο. Από την άλλη πλευρά, βάζουμε τις 3 καρέκλες και καθίζουμε τους εκποσώπους των φοιτητικών παρατάξεων. Την άλλη καρέκλα τη βάζουμε στο ύψος του παραβάν, όπου καθόμαστε εμείς για να βλέπουμε και από τις δυο μεριές και παίρνουμε το σακουλάκι με τα πατατάκια για να τρώμε όσο κάνουμε το πείραμα. Εδώ ξεκινάει το καλό. Ρωτάμε τον άγνωστο να μας πει την άποψή του για ένα θέμα, ας πούμε τις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας. Μας τη λέει. (Δε σημειώνουμε τίποτα γιατί στην πραγματικότητα δε μας ενδιαφέρει η άποψή του, οπότε κάνουμε ότι ακούμε και τρώμε τα πατατάκια μας. Το πραγματικό αντικείμενο του πειράματος είναι από την άλλη πλευρά του παραβάν.) Ρωτάμε την άλλη πλευρά του παραβάν τώρα, αν συμφωνεί μ'αυτό που άκουσε. Διακρίνουμε μια μικρή δυσκολία. Μπορεί να μας που ότι συμφωνούν, μπορεί και όχι. Τώρα λέμε στους 3 εκπροσώπους ότι το άγνωστο άτομο είναι βουλευτής της ΝΔ. Τώρα είναι ξεκάθαρο ότι το παιδί από τη ΔΑΠ συμφωνεί, οι άλλοι δύο διαφωνούν. Τους λέμε ότι τους είπαμε ψέματα και ότι τελικά είναι βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ο άγνωστος. Εδώ συμβαίνει κάτι μαγικό. Ξαφνικά, οι εκπρόσωποι ΔΑΠ και ΠΑΣΠ ομολογούν ότι λάθος κατάλαβαν και ότι τώρα είναι σίγουροι. Το παιδί από την ΠΑΣΠ συμφωνεί, το παιδί από τη ΔΑΠ διαφωνεί. Το παιδί από την ΠΚΣ συνεχίζει να διαφωνεί. Στο τελευταίο κομμάτι του πειράματος, λέμε ότι είναι από το ΚΚΕ ο άγνωστος και τους διαβεβαιώνουμε ότι αυτή είναι η αλήθεια. Τώρα, είναι μόνο ο εκπόσωπος της ΠΚΣ που συμφωνεί.<br />Δε χρειάζεται να συνεχίσουμε. Τα πατατάκια μας τελειώσαν, αλλά ευτυχώς αποδείχθηκε αυτό που υποψιαζόμασταν. Ότι τελικά, δεν ήμασταν μόνο εμείς που δε νοιαζόμασταν για την άποψη του άγνωστου ατόμου, αλλά ούτε και οι 3 εκπρόσωποι των παρατάξεων έδειξαν να καίγονται. Αυτό που μας νοιάζει όλους είναι ποιος μιλάει. Και φυσικά, όπου "εκπόσωπος φοιτητικής παράταξης" μπορούμε να βάλουμε "δημοσιογράφος προσκείμενος σε κάποιο κόμμα", "βουλευτής" κτλ..<br />Μετά από κάθε πείραμα, κάποιο ερώτημα βρίσκει απάντηση, αλλά ταυτόχρονα γεννιούνται κι άλλα. Και εδώ μας έρχεται στο μυαλό η εξής απορία: μα καλά, κανείς δε νοιάζεται για το περιεχόμενο των απόψεων? Δεν είναι ο στόχος το κοινό καλό?<br />Η απάντηση θα έπρεπε να είναι αυτονόητη. Έλα όμως που δεν είναι. Ένα μέτρο δεν κρίνεται από το πόσο αποτελεσματικό είναι, αλλά από το ποιος το εφάρμοσε. Έφτασε η αντιπολίτευση (η εκάστοτε αντιπολίτευση, όχι η τωρινή ή η προηγούμενη) να παραδέχεται, μεγαλόψυχα, ότι δεν είναι όλα όσα έκανε η κυβέρνηση λάθος. Μέσα σε 4 χρόνια, έκανε και ένα άντε δύο καλά πράγματα. Σώωωωπα... Ζάρια να ρίχνεις για τις αποφάσεις που θα πάρεις, ε κάποια στιγμή θα σου κάτσει και θα κάνεις κάτι σωστό.<br />Εδώ υπάρχει ένας φαύλος κύκλος. Οι πολίτες έχουν παρωπίδες, έγχρωμα γυαλία, κάτι τελοσπάντων που τους εμποδίζει να δουν αντικειμενικά κάθε άποψη που ακούνε. Οι πολιτικοί κάνουν το ίδιο (συμφωνούν με τους δικούς τους, διαφωνούν με τους άλλους, ό,τι κι αν έχει υποθεί και μάλιστα, δημιουργείται μείζον πολιτικό ζήτημα αν μέλος της αντιπολίτευσης επιδοκιμάσει ενέργεια της κυβέρνησης ή αντίστροφα), γιατί ξέρουν ότι απευθύνονται σε πολίτες που φαράνε παρωπίδες, έγχρωμα γυαλιά κτλ κτλ κτλ...<br />Πότε θα πάμε μπροστά με τέτοιες νοοτροπίες? Με ΤΕΤΟΙΕΣ νοοτροπίες, ΠΟΤΕ. Το καλό είναι ότι όσο μένουμε στάσιμοι, πηγαίνουμε πίσω ή πάμε μπροστά με ταχύτητα υ= υ σαλιγκαριού/2, αυξάνεται και η πιθανότητα να αλλάξει η νοοτροπία, καθώς οι αντοχές του κόσμου δεν είναι απεριόριστες.<br />Ο άνθρωπος είναι ζώο που μαθαίνει. Ο Έλληνας είναι ζώο που μαθαίνει λίγο πιο αργά απ'ότι φαίνεται, αλλά κι αυτός κάποια στιγμή μαθαίνει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115097269317383608?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1150883293631433242006-06-21T11:54:00.000+03:002006-06-21T20:38:46.763+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/fairplay.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/200/fairplay.jpg" alt="" border="0" /></a><br />(Ξάνα)έπιασαν οι ζέστες.<br />Είμαστε σε καιρό καταλήψεων στα ανώτατα και ανώτερα εκαπιδευτικά ιδρύματα.Εδώ και βδομάδες, η μια σχολή κλείνει μετά την άλλη. Ανά βδομάδα περίπου οι φοιτητές κάνουν πορείες, που η μαζικότητά τους δεν είναι κάτι που μπορεί να κρυφτεί. Παρά αυτή τη μαζικότητα στις κινητοποιήσεις, το όλο θέμα δεν ήταν απ'ότι φάνηκε, ενδιαφέρον αρκετά για να απασχολήσει τα ΜΜΕ, ειδικά τα τηλεοπτικά κανάλια, γιτί όσο να'ναι, οι εφημερίδες κάλυπταν το θέμα. Το πράγμα απέκτησε ενδιαφέρον όταν κάποιοι φοιτητές έφαγαν κάποιο ξύλο από κάποιους άνδρες των ΜΑΤ σε κάποια πορεία κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Ξεκινώντας από αυτή τη λάθος βάση (γιατί έδειραν οι αστυνομικοί τους φοιτητές) και αφού αναλήθηκε για λίγο καιρό αν η στάση των αστυνομικών οργάνων ήταν δικαιολογημένη ή όχι, φτάσαμε να συζητάμε τώρα, κάμποσο καιρό μετά την έναρξη των φοιτητικών αντιδράσεων, το γιατί βγήκαν οι φοιτητές στους δρόμους. Και είναι λογικό να γεννήθηκε αυτή η απορία στο μέσο τηλεθεατή, που βασίζει την ενημέρωσή του μόνο στα τηλεοπτικά δελτία, "νεανικά" και μη, αφού πρώτα έμαθε για το ξύλο και τα δακρυγόνα στην πορεία και μετά έμαθε ότι έγινε πορεία και αναρωτήθηκε για τους λόγους αυτής.<br />Πάλι καλά δηλαδή.<br />Είμαστε λοιπόν, στο σημείο που γίνονται συζητήσεις επί συζητήσεων για της αιτίες των κινητοποιήσεων. Ακούμε για νόμο-πλαίσιο, Μαριέττα, ιδιωτικά πανεπιστήμια, δωρεάν συγγράμματα, κατάργηση ασύλου, εμπορευματοποίηση της παιδείας και άλλα πολλά που θέλουν καιρό να αναλυθούν και που η συζήτησή τους προκαλεί εντάσεις.<br />Η χαρά του καλού παρουσιαστή/δημοσιογράφου. Παράθυρα παντού.<br />Στο πάνω αριστερά παράθυρο ο έμπειρος δημοσιογράφος-αναλυτής-συνεργάτης του δελτίου-αντικειμενική ματιά, στο πάνω δεξιά ο πολιτικός της κυβέρνησης, στο κάτω δεξιά ο πολιτικός της αντιπολίτευσης, στο κάτω αριστεά ε, είναι κι ένας φοιτητής περαστικός. Και δίπλα, να πιάνει όλο το αριστερό μέρος της οθόνης, ο συντονιστής-"πρώτο όνομα"-παρουσιαστής.<br />Το καμπανάκι χτυπάει και το ματς αρχίζει.<br />Πρώτα ζητάμε την αντικειμενική ανάλυση του έμπειρου δημοσιογράφου. Με άνεση, αφού κάθε μέρα εκεί είναι, είχε και τη δική του εκπομπή πιο παλιά, βγάζει και καμιά εφημερίδα, ο πολύπειρος αναλυτής συμμερίζεται την αγωνία χιλιάδων φοιτητών και σπουδαστών που χάνουν τα μαθήματά τους. Βάζει στη ζυγαριά από τη μια μεριά τη χαμένη εξεταστική και από την άλλη όλες τις επικείμενες αλλαγές που φέρνουν τα πάνω κάτω και τα βγάζει ισάξια, με την εξεταστική να έχει λίγο μεγαλύτερη βαρύτητα. Ωραία.<br />Έρχεται η σειρά του φοιτητή (το καλύτερο με τους πολιτικούς είναι για το τέλος). Πολύ ωραία.<br />Δεν έχει την εμπειρία στα παράθυρα που έχουν οι συνομιλητές του, αλλά έχει εμπιστοσύνη στο λόγο του, στις απόψεις του και είναι διατεθιμένος να τις αναπτύξει. Αρχίζει. Λέει κυριολεκτικά τρεις λέξεις, όταν ο κατά πολύ εμπειρότερος συνομιλητής του, ο αναλυτής δημοσιογράφος, δεν αντέχει άλλο μ'αυτά που ακούει και ξεσπάει. Η υπομονή έχει και τα όριά της. Φωνάζει με όλη του τη δύναμη (σκούζει, γκαρίζει, όπως θες πες το). Μπαίνει στο κράξιμο και ο πιλιτικός της κυβέρνησης. Σιγά μη δεν έμπαινε και της αντιπολίτευσης. Παρεπιπτώντως, ο συντονιστής μαεστρικά, ως άλλος Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν, συντονίζει, μένοντας στρατηγικά σιωπηλός. Είναι σαν τον πατέρα, που πάει να μάθει το παιδί να κολυμπάει και το ρίχνει κατευθείαν στα βαθιά. Έτσι αφήνει κι αυτός το φοιτητή, βορά στις ορέξεις του "πάνελ", που προσπαθεί να τον πείσει ότι δεν ξέρει ποιο είναι το καλό του και ότι οι άλλοι μπορούν να φροντίσουν καλύτερα γι'αυτό.<br />Έτσι κι αλλιώς τί ξέρει αυτός, ο άπλυτος, ο αξύριστος, ο ακούρευτος, ο νταής...<br />Ο περιορισμένος χρόνος του δελτίου δεν επιτρέπει στη συζήτηση να συνεχιστεί. Κρίμα και τα λέγαμε τόσο ωραία...Τουλάχιστον αποδείθηκε ότι αυτός με τη δυνατότερη φωνή έχει δίκιο. Για να καταλαβαίνει και ο κόσμος πάνω απ'όλα<br />Τήρηση τηλεοπτικού fair play. Ξέρω και το άλλο με τον Τοτό, αλλά κάποια άλλη μέρα αυτό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115088329363143324?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1150830970598187082006-06-20T21:47:00.000+03:002006-06-20T23:46:09.683+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/no_mosquito1.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/200/no_mosquito1.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Τα κουνούπια, είπαμε, είχαν μια μικρή συμβολή στη δημιουργία του blog. Αλλά μην παρεξηγούμαστε. Με το συγκεκριμένο έντομο έχω κάποιου είδους ψύχωση και δε νομίζω ότι είμαι ο μόνος. Το κουνούπι και εγώ δε χωράμε στο ίδιο σπίτι. Ένας από τους δύο πρέπει να φύγει και δε θα είμαι εγώ. Κάποιες φορές προσπάθησα να εφαρμόσω τη μέθοδο που περιγράφει το παλιό, καλό ανέκδοτο: να σκοτώσω ένα μήπως τα άλλα πάνε στην κηδεία. Αλλά δεν...Δοκίμασα και το άλλο: έβαλα από ένα ψόφιο κουνούπι σε κάθε πόρτα, παράθυρο, τρύπα απ'όπου μπαίνουν τα άτιμα, για εκφοβισμό. Αυτό μαλλον τα πεισμώνει τελικά.<br />Δε λέω, τα χημικά όπλα, εντομοαπωθητικά και άλλα τέτοια, κάνουν δουλειά. Είναι όμως, μια μορφή παραίτησης. Παραδέχεσαι ότι δε μπορείς ούτε να τα εμποδίσεις να μπουν ούτε μπορείς να τα κυνηγήσεις. Ε όχι. Σε βλέπω εκεί έξω, άτιμο κουνούπι και δε σ'αφήνω να μπεις. Αν κάνεις το λάθος, θα το πληρώσεις με αίμα. Κι εσυ κι οι φίλοι σου. Θα ψάξω και θα σας βρω ένα ένα. Και τότε θα είναι αργά...<br />Πολλές φορές έχω σκεφτεί πώς θα ήταν ο κόσμος χωρίς κουνούπια. Όλοι ξέρουμε ότι στη φύση υπάρχουν λεπτές ισορρόπιες και κάθε ζωντανό είναι μέρος μιας μεγαλύτερης αλυσίδας γεγονότων, όπου ο κάθε κρίκος είναι απαραίτητος. Τα γνωστά που μας λέγαν στο δημοτικό, ότι αν σκοτώσεις όλα τα πουλιά, θα γεμίσουμε ακρίδες, που θα φάνε όλα τα φυτά και θα ψοφίσουν και οι ίδιες και γενικά θα γίνει ένας χαμός στο ίσωμα. Ωραία...Τα κουνούπια που μπαίνουν σ'όλο αυτό? Αν εξαφανιστούν, σε ποιον θα λείψουν? Θα διαταραχθεί καμιά αλυσίδα? Όσο κι αν προσπαθώ δε βρίσκω κανένα καλό λόγο, που να με πείσει ότι το έντομο αυτό κάπου βοηθάει.<br />Και μετά, είναι και το άλλο. Πες μία στο εκατομμύριο, κάποιο κουνούπι μπαίνει μέσα, με τσιμπάει, και γλιτώνει από την οργή μου εκείνη την ώρα. Αφού θα το βρω το πρωί, όταν είναι σκασμένο από το πολύ αίμα και δε μπορεί να κουνηθεί. Δεν υπάρχει κουνούπι που να έχει φύγει χορτάτο και ζωντανό. Ούτε οι φυλακές υψίστης ασφαλείας δεν έχουν τέτοια ποσοστά επιτυχίας, όχι πως να το παινευτώ...<br />Τώρα τελευταία, βλέπω ότι ο αντίπαλος βελτιώνεται. Γίνεται πιο γρήγορος, πιο έξυπνος, πιο μικρός και ευέλικτος. Το βασικό του ελλάτωμα όμως, δε μπορεί να το διορθώσει, γιατί είναι μέσα στην ίδια του τη φύση. Ψοφάει για αίμα...Κυριολεκτικά.<br />Σαν πολλά δεν έγραψα για τα κουνούπια? Πού να τα συμπαθούσα κιόλας. Οι μεγάλοι έρωτες από τα μεγάλα μίση δεν απέχουν και πολύ, έτσι δε λένε? Ρε μπας και τ'αγαπάω τα ατιμούτσικα? Μπα...........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115083097059818708?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30001301.post-1150827670615584952006-06-20T21:20:00.000+03:002006-06-21T15:13:09.116+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/1600/waterpistol.0.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/3942/3204/200/waterpistol.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />Όπως και πολλές άλλες ιδέες, αυτό το blog είναι προϊόν αϋπνίας.Χρωστάω χάρη στα κουνούπια μάλλον. Πώς αλλιώς θα αναγκαζόμουν να σηκωθώ από το κρεβάτι και να βρω κάτι να κάνω για να σκοτώσω την ώρα, αφού δεν υπήρχαν άλλα κουνούπια για να σκοτώσω.<br />Η αλήθεια είναι ότι η ιδέα του blog ήταν καιρό στο μυαλό μου.Χρειαζόταν ένα σπρώξιμο για να γίνει πράξη.<br />Αυτά τα λίγα για αρχή, είναι και περασμένη η ώρα.Προς το παρόν, αναρωτιέμαι ποιος θα έρθει εδώ και γιατί, αλλά αυτά θα φανούν στην πορεία.<br />Εδώ θα είμαι, δε χανόμαστε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/30001301-115082767061558495?l=neropistolero.blogspot.com' alt='' /></div>Neropistolerohttp://www.blogger.com/profile/13012315670879333781noreply@blogger.com1